It's a Wonderful World - เพราะเราคือเว็บแฟนไซท์ที่ดีที่สุดของ The World Ends With You

บทที่ 3

แซ็ค : แองจีลคิดถึงเรื่องบ้าบออะไรอยู่นะ? นี่ก็ผ่านไปร่วมเดือนแล้ว กระทั่งเซฟิรอธ...เซฟิรอธเลยนะ ยังคิดว่าเจเนซิสกับแองจีลได้ร่วมมือกันแล้วเลย พวกโซลเยอร์เซคันด์และเธิร์ดคลาสที่ออกภารกิจไปกับเจเนซิส พวกเขาหายไปไหนกัน? แล้วที่เขาใช้ร่างก๊อปปี้จู่โจมพวกเรา แองจีลต้องไม่มีวันให้อภัยกับสิ่งเหล่านี้แน่! เขาเป็นคนที่ยึดมั่นในความภาคภูมิใจในฐานะโซลเยอร์มากกว่าใครๆ อ่า...เกิดอะไรขึ้นกันนะ? แองจีล! ไม่เป็นไรหรอก..ขอเพียงแค่นายรีบกลับมาเถอะ!

หลังจากที่ภารกิจจบลง แซ็คและกองทัพทั้งหมดก็ได้เดินทางกลับมายังสำนักงานใหญ่ของชินระ ในตอนนี้แซ็ครู้สึกกังวลและสับสนเป็นอย่างมาก เขาไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับแองจีล...ระหว่างที่เขากำลังครุ่นคิดอยู่นั่นเอง ก็มีโทรศัพท์สายหนึ่งโทรมาหาเขา

เส็ง : โซลเยอร์เซคันด์คลาส แซ็ค
แซ็ค : ผมเองครับ ว่าแต่นั่นใครน่ะ?
เส็ง : ลาซาร์ดเรียกหานายน่ะ ให้ไปยังห้องบัญชาการตอนนี้เลย

แซ็ค : เฮ่ยเดี๋ยวก่อน! แล้วนั่นใครน่ะ?

แซ็คเก็บความสงสัยของเขาเอาไว้ในใจและรีบมุ่งหน้าไปยังห้องบัญชาการ เขาหวังว่าบางทีลาซาร์ดคงจะได้ข่าวอะไรเกี่ยวกับแองจีลบ้างแล้ว

แซ็ค : ได้ข่าวอะไรเกี่ยวกับแองจีลบ้างมั้ย?
ลาซาร์ด : ดูเหมือนว่าแม้แต่ทางโทรศัพท์เราก็ไม่สามารถติดต่อเขาได้เลยน่ะนะ
แซ็ค : ถ้างั้นแล้ว...เรียกผมมาทำไมเหรอครับ?
ลาซาร์ด : ภารกิจใหม่น่ะ ฉันอยากให้นายเข้าไปสำรวจที่เมืองบ้านเกิดของเจเนซิส โซลเยอร์เฟิร์สคลาสคนนั้น จากข้อมูลที่ได้มา ทางพ่อแม่ของเจเนซิสบอกว่าเขาไม่ได้อยู่ในที่แห่งนั้น แต่ฉันไม่อาจปักใจเชื่อได้
แซ็ค : ทำไมล่ะครับ?
ลาซาร์ด : ก็เพราะพวกเขาเป็นพ่อแม่ลูกไง
แซ็ค : โอ้~
ลาซาร์ด : ฉันได้ส่งทีมงานบางส่วนให้เข้าไปตรวจสอบแล้ว แต่หลังจากนั้นฉันก็ไม่ได้รับการติดต่อใดๆ จากพวกเขาเลย ฉันจึงอยากให้นายเข้าไปตรวจสอบสถานการณ์ โดยเขาก็จะไปกับนายด้วย

เส็ง : เส็งจากหน่วยเทิร์คครับ
แซ็ค : สงสัยว่าภารกิจนี้คงไม่มีเรื่องร้ายๆ เกิดขึ้นหรอกนะ
เส็ง : เมื่อเตรียมตัวพร้อมแล้วก็บอกให้ฉันทราบละกัน

หลังจบการแนะนำตัวของเส็ง แซ็คก็ได้รับโทรศัพท์จากคันเซล แซ็คบอกคันเซลไปว่าเขาอยู่ในห้องบัญชาการและอีกไม่นานก็ต้องออกไปทำภารกิจแล้วด้วย หลังจากวางสายไปแล้วแซ็คและเส็งก็ได้คุยถึงเรื่องรายละเอียดของงานกันอีกนิด

เส็ง : ยินดีที่ได้ร่วมงานด้วยนะ
แซ็ค : เราแค่จะไปสำรวจกันใช่มั้ย? ง่ายยิ่งกว่ากินกล้วยทั้งเปลือกเสียอีก!

เส็ง : ถ้าเป็นแค่นั้นจริงก็คงดี เดิมทีแล้วงานนี้เซฟิรอธเป็นคนที่ต้องไปทำ นั่นเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมงานนี้ถึงได้สำคัญนักสำคัญหนา ห้ามพลาดเด็ดขาด
แซ็ค : อ่าว แล้วทำไมเซฟิรอธไม่ไปล่ะ?
เส็ง : ดูเหมือนว่าเขาจะปฏิเสธคำสั่ง
แซ็ค : เป็นไปได้ไง? ตอนไปขอให้เขาทำงานให้ พวกคุณพูดจานิ่มนวลกับเขาเกินไปรึเปล่า?

เส็ง : หึ...นายไม่ลองไปขอให้เขาออกไปทำงานเองล่ะ?
แซ็ค :ไม่ดีกว่า

แซ็คตอบกลับมาด้วยสีหน้าแหยงๆ แถมยังยกมือขึ้นไหว้เส็งอีกต่างหาก

ด้วยเฮลิคอปเตอร์ของทางชินระ เส็งและแซ็คก็ได้เดินทางไปยังเมืองเป้าหมาย หมู่บ้านบาโนล่า ซึ่งเป็นบ้านเกิดของเจเนซิสได้อย่างปลอดภัย เฮลิคอปเตอร์ได้ลงจอดในบริเวณที่ห่างออกมาจากตัวเมืองระยะหนึ่ง เมื่อทั้งสองเดินลงมาจากคอปเตอร์พวกเขาก็พบกับต้นแอปเปิ้ลไวท์บาโนล่า หรือที่เรียกกันว่าแอปเปิ้ลงี่เง่าน่ะเอง แซ็คเข้าใจได้ทันทีว่าที่นี่ก็คือบ้านเกิดของแองจีลเช่นกัน ระหว่างทางไปยังหมู่บ้านแซ็คต้องต่อสู้กับร่างก๊อปปี้ของเจเนซิสจำนวนมากมาย เส็งได้เล่าให้แซ็คฟังว่าประธานชินระได้มีคำสั่งให้ทำลายที่ซ่อนของเจเนซิสทิ้งทันทีที่พบแหล่งซ่องสุมของพวกมัน บางทีมันอาจจะเป็นที่แห่งนี้ก็ได้ เมื่อพูดจบแล้วพวกเขาก็เข้าไปถึงปากทางเข้าหมู่บ้าน แซ็คต้องประมือกับหุ่นแมงมุมยักษ์ ซึ่งเขาก็สามารถสยบมันลงได้อย่างไม่ยากนัก

หลังจากที่แซ็คฟาดเจ้าหุ่นแมงมุมจนมันพังได้แล้ว เขาก็มองไปที่ศพของเหล่าร่างก๊อปปี้

แซ็ค : โคลนของเจเนซิส
เส็ง : นายไปได้ยินเรื่องนั้นมาจากไหน?
แซ็ค : จากเซฟิรอธน่ะ
เส็ง : ทุกสิ่งทุกอย่างที่นายได้เห็นในที่แห่งนี้ล้วนเป็นเทคโนโลยีของชินระทั้งนั้น รวมทั้งเหล่าร่างก๊อปปี้ด้วย

แซ็ค : อะไรนะ?
เส็ง : โซลเยอร์หรือมอนสเตอร์...ก็เช่นกัน
แซ็ค : (เมื่อกี้นายบอกว่าโซลเยอร์กับมอนสเตอร์คือสิ่งเดียวกันงั้นเหรอ)

แซ็คพยายามจะเข้าไปสำรวจหุ่นสนต์ที่พึ่งจะถูกเขากำจัดไป แต่เขาก็ไม่มีเวลามากนักเพราะเส็งก็ได้เรียกให้เขารีบเข้าไปในตัวหมู่บ้าน แซ็ครีบวิ่งตามเส็งเข้าไปและเห็นเส็งชี้ไปยังบ้านหลังหนึ่งที่อยู่แยกจากตัวหมู่บ้านมา

เส็ง : ทางนี้คือบ้านของพ่อแม่เจเนซิส ดูเหมือนพวกเขาจะไม่ได้อยู่ที่นี่แล้วแหละ

ทันใดนั้นแซ็คก็นึกถึงสิ่งที่แองจีลเคยพูดเอาไว้...

แองจีล : แต่ฉันคงไม่ยกโทษให้ตัวเองแน่ถ้าฉันไปขโมยไอ้ที่ว่านั่นมา ก็ลูกชายของหัวหน้าหมู่บ้านน่ะเขาเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉันเชียวนะ

เส็ง : พวกเขารู้จักกันมานาน และยังเป็นเพื่อนที่สุดสำหรับกันและกันในหมู่บ้านนี้อีกด้วย
แซ็ค : โซลเยอร์ที่หายตัวไป เจเนซิสและแองจีล ได้กลายเป็นพวกเดียวกันไปแล้ว...อยากจะบอกอย่างนั้นใช่มั้ย?
เส็ง : เซฟิรอธเองก็คิดแบบเดียว

เส็งมองไปยังเนินดินและเหล่าก้อนหินที่อยู่ใต้ต้นไม้ ดูเหมือนมันพึ่งจะถูกทำขึ้นมาไม่นาน เส็งคิดว่ามันอาจจะเป็นหลุมศพของใครบางคน ว่าแล้วเขาจึงบอกให้แซ็ครีบไปตามหาบ้านของแองจีล ส่วนเขาจะสำรวจหลุมศพนี้เอง

แซ็ค : เทิร์คต้องทำงานแบบนี้ด้วยหรือเนี่ย?
เส็ง : มันก็ต้องมีใครซักคนทำล่ะนะ
แซ็ค : ฟังดูแย่จัง
เส็ง : ไม่ต้องห่วงน่า เพราะอย่างงี้เงินเดือนฉันถึงได้เยอะกว่านายไง

แซ็ค : พูดจริงเปล่าเนี่ย!!!

แซ็ควิ่งเข้าหมู่บ้านเพื่อไปตามล่าหาแองจีลโดยปล่อยเส็งที่กำลังเช็คหลุมศพไว้เบื้องหลัง เมื่อแซ็คเดินเข้าไปถึงหมู่บ้านเล็กๆ แห่งนี้เขาก็ต้องแปลกใจเพราะมันไม่มีผู้คนอยู่เลย เขาไล่เปิดประตูและสำรวจบ้านทีละหลัง แต่ก็พบแต่เหล่ามอนสเตอร์และพวกร่างก๊อปปี้ เขากำจัดพวกมันและไล่สำรวจบ้านทีละหลัง จนกระทั่งมาถึงบ้านที่อยู่ลึกที่สุดของหมู่บ้าน

หญิงชรา : มีอะไรให้ช่วยเหรอ?
แซ็ค : ขอโทษที่มารบกวนนะครับ คุณคือแม่ของแองจีลใช่มั้ย? ผมคือแซ็ค

หญิงชรา : หรือว่าเธอคือเจ้าหมาน้อยแซ็ค
แซ็ค : หมายความว่าไงละนั่น?
หญิงชรา : ฮึๆๆ ลูกชายได้เล่าเรื่องของเธอไว้ในจดหมายแล้วน่ะ เขาว่าเธอเหมือนพวกขาดสมาธิและยังชอบทำตัวอยู่ไม่สุขเหมือนกับลูกหมาน่ะ เหะๆ
แซ็ค : (ฮึ่มมม) แองจีลลล....
หญิงชรา : เธอไม่ใช่พวกของเจเนซิสใช่มั้ย?
แซ็ค : ไม่...เปล่าเลยครับ ไม่ต้องห่วง
หญิงชรา : มีอะไรเกิดขึ้นกับลูกชายของฉันรึเปล่า?
แซ็ค : ผมก็ไม่ทราบเหมือนกัน
หญิงชรา : เมื่อไม่นานมานี้เจเนซิสได้กลับมาที่นี่พร้อมกับพรรคพวกของเขา เขาทำการสังหารผู้คนในหมู่บ้านจนหมด เจเนซิส...ทั้งๆ ที่เมื่อนานมาแล้วเขาก็เคยเป็นเด็กที่ดีคนหนึ่งแท้ๆ

แซ็ค : แล้วแองจีลล่ะครับ
หญิงชรา : เขาก็กลับมาด้วยเช่นกัน ดูเหมือนว่าเขาจะออกไปไหนซักแห่ง แต่ก็ได้ฝากดาบของเขาเอาไว้ ดาบที่อยู่ทางด้านนั้นน่ะคือความภาคภูมิใจของครอบครัวเราเชียวนะ
แซ็ค : อย่างงี้นี่เอง เขาไม่เคยใช้ดาบเล่มนั้นมาก่อนเลย เรื่องแองจีลนี่ปล่อยให้ผมจัดการเถอะครับ สำหรับตอนนี้ผมว่าคุณน่าจะหาที่ซ่อนดีกว่านะ
หญิงชรา : ไม่ต้องห่วงฉันหรอก เจเนซิสจะไม่ฆ่าฉันแน่
แซ็ค : โอ้~

หลังจากที่แซ็คได้จ้องไปที่บัสเตอร์ซอร์ดอยู่นาน เขาก็ออกจากบ้านหลังนี้เพื่อไปตามหาแองจีลต่อ

แซ็ค : แองจีล...นายอยู่ไหนกันนะ?

แซ็คได้เดินเข้าไปในเส้นทางหลังหมู่บ้าน ระหว่างทางเขาต้องต่อสู้กับพวกร่างก๊อปปี้มากมาย ทว่าเมื่อเวลาผ่านไปได้ระยะหนึ่งเขาก็ได้รับโทรศัพท์จากเส็ง เส็งบอกกับแซ็คว่าเขาได้พบสถานที่ๆ น่าจะเป็นฐานทัพของพวกร่างก๊อปปี้แล้ว เมื่อแซ็คได้ยินก็รีบวางสายและตามไปสมทบกับเส็งในทันที

เส็ง : หลุมศพนั่นเป็นของพ่อแม่เจเนซิสจริงๆ ด้วย
แซ็ค : จริงเหรอ!? นายคงไม่ได้คิดว่า...(เจเนซิสเป็นคนฆ่าพ่อแม่ของเขา)
เส็ง : มันก็แค่ความเป็นไปได้แหละน่า ว่าแต่ทางนายล่ะพบแองจีลรึยัง?

แซ็ค : เขาไม่ได้อยู่ที่บ้าน แต่ว่าๆ ขอร้องเถอะนะ! ให้เวลาฉันอีกซักนิดเถอะ! ถ้าเจอแองจีลแล้วฉันจะชวนเขากลับมาเอง ถ้าแองจีลตกลง เขากับเจเนซิสก็อาจจะยอมกลับมาอยู่ข้างชินระก็ได้!

เส็ง : ฉันพอจะเข้าใจแล้วว่าทำไมเซฟิรอธถึงอยากให้นายเป็นคนมาทำภารกิจนี้

แซ็ค : ฉันเหรอ?
เส็ง : เจเนซิสและแองจีล เดิมทีแล้วทั้งสองได้เคยเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของเซฟิรอธเชียวนะ ตัวเซฟิรอธเองคงไม่อยากจะสู้กับพวกเขาทั้งสอง นี่แหละคือเหตุผลที่ว่าทำไมเขาถึงปฏิเสธงานนี้

แซ็ค : กระนั้นก็เถอะ ฉันเองก็เป็นเพื่อนของแองจีลเหมือนกันนะ
เส็ง : ฉันก็หวังจะเห็นนายพาทั้งสองคนกลับมาได้ เราไม่มีเวลามากแล้ว รีบไปกันเถอะ

ทั้งสองได้กระโดดพังหลังคาของโกดังแห่งหนึ่งเข้าไป พวกเขาได้พบกับศัตรูมากมายในโกดังแห่งนั้น แซ็คมักจะบอกให้เส็งเดินนำไปก่อนได้เลยส่วนเขาจะคอยกำจัดพวกศัตรูให้เอง ทั้งสองได้ช่วยกันกรุยทางจนบุกเข้ามาถึงห้องๆ หนึ่งที่เหมือนกับห้องทำงาน เส็งได้เดินเข้าไปสำรวจเครื่องคอมพิวเตอร์และพยายามที่จะหาดูว่ามีข้อมูลของพวกร่างก๊อปปี้ทิ้งไว้รึเปล่า ระหว่างนั้นแซ็คก็ได้เดินเข้าไปในห้องที่อยู่ถัดไป และเขาก็ได้พบกับชายคนนั้น เจเนซิส

เจเนซิส :「ของขวัญจากเทพธิดาอันเป็นปริศนาสุดลึกล้ำ พวกเราได้ออกเดินทางเพื่อตามล่าของขวัญสิ่งนั้น ทว่าคลื่นที่ซัดกระหน่ำและปกคลุมอยู่เหนือหัวใจทำให้พวกเราต้องรู้สึกถึงความสิ้นหวัง」แกทำตัวหนวกหูน่ารำคาญมากเลยนะ เจ้าลูกหมาแซ็ค

ช่วงนี้เองเส็งก็ตามมาสมทบในห้องเช่นกัน

เส็ง : ฉันได้สำรวจดูที่หลมศพข้างบ้านของนายและพบร่างของพ่อแม่นาย ทางบริษัทได้ส่งทีมงานบางส่วนมาสำรวจยังสถานที่แห่งนี้เช่นกัน แต่ดูเหมือนพวกเขาจะถูกฆ่าทิ้งหมดแล้ว

เจเนซิส : คิดจะขู่ฉันงั้นรึ? ข้อมูลของนายน่ะดูเหมือนจะผิดพลาดและเชื่อถือไม่ได้หรอกนะ
แซ็ค : ยังไม่ชัดเจนอีกรึไง? อย่างน้อยที่สุดนายก็ควรจะไว้ชีวิตพ่อแม่ของนายนะ

เจเนซิส : พวกเขาได้ทรยศฉันครั้งแล้วครั้งเล่า...ตั้งแต่ที่ฉันได้กลับมาจากคฤหาสน์นั้น เจ้าพวกสุนัขของชินระ พวกแกจะไปรู้อะไร!!!

เจเนซิสใช้เวทไฟอัดปะทะกับเส็งจนร่างของเส็งกระเด็นไปอัดกับกำแพง แซ็คเตรียมที่จะชักดาบของเขาขึ้นมาสู้ ทว่าก่อนที่เขาจะได้ทำสิ่งนั้น แองจีลที่ปรากฏตัวขึ้นมาก็หยิบดาบไปจากหลังของแซ็ค และใช้ดาบเล่มนั้นชี้ไปทางเจเนซิส

เจเนซิส : เฮ้คู่หู ! ดูเหมือนว่านายได้ตัดสินใจแล้วสินะ ในฐานะเพื่อนตั้งแต่วัยเด็ก...มันก็ควรจะเป็นอย่างนั้น อย่างไรก็ตาม..นายสามารถอยู่ในโลกแบบนั้นได้เหรอ?
แซ็ค : แองจีล !!

เจเนซิสเดินผ่านแองจีลและแซ็คออกไปจากห้อง แซ็คพยายามจะรีบตามไปแต่ก็เจอแองจีลใช้ดาบของแซ็คปักขวางทางไว้ไม่ให้ผ่าน หลังจากที่แองจีลออกไปจากห้องแล้วแซ็คก็รีบดึงดาบของเขาขึ้นจากพื้นและตามพวกเขาไป ระหว่างที่แซ็คกำลังเปิดประตูทางออกของโกดังเขาก็ต้องพบกับเหล่ามอนสเตอร์ที่โผล่ขึ้นมาขวางทางเขา แต่เส็งที่ลุกขึ้นมาแล้วก็อาสาที่จะกำจัดมอนสเตอร์เหล่านั้นให้ เส็งบอกว่าเราต้องรีบออกจากที่นี่ให้เร็วที่สุด เพราะในไม่ช้าเมืองแห่งนี้จะถูกระเบิดทิ้งเพื่อเป็นการหยุดยั้งการสร้างร่างก๊อปปี้ แล้วเส็งก็ถามแซ็คว่าแน่ใจนะว่าบ้านของแองจีลไม่มีใครอยู่? เมื่อแซ็คได้ยินดังนั้นเขาจึงรีบออกจากโกดังและมุ่งตรงไปยังบ้านของแองจีลเพื่อบอกเรื่องนี้ให้กับคุณแม่ของเขา ทว่าสิ่งที่เขาได้พบในบ้านก็คือแม่ของแองจีลที่สิ้นลมแล้ว และแองจีลที่กำลังยืนจ้องดูร่างของแม่อย่างสับสน เมื่อเห็นดังนั้นแซ็คจึงรีบด่วนสรุปลงไปทันทีว่าแองจีลเป็นคนฆ่าแม่ของตนเอง เขาต่อยแองจีลไปเต็มแรงจนแองจีลกระเด็นออกนอกตัวบ้าน

แซ็ค : นายทำบ้าอะไรลงไป!!!! เฮ้ย !!! นี่เหรอ...นี่เหรอคือความภาคภูมิใจบ้าๆ ของนาย!!!!
แองจีล : แม่ของฉันไม่มีเหตุผลที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไปแล้ว และฉันเองก็รู้สึกผิดเหมือนกันแหละ
แซ็ค : หุบปากได้แล้ว!! ฉันไม่สนอะไรทั้งนั้น!! เชิญนายพูดกับตัวนายเองไปเถอะ !!
เจเนซิส : ฉันบอกนายไปแล้วรึเปล่าว่า...เขาไม่สามารถจะมีชีวิตอยู่แบบเดิมๆ ได้อีกต่อไปแล้ว
แซ็ค : แองจีล!! แองจีล!!
เจเนซิส : 「นายจะออกเดินทางไปด้วยมั้ย? ไปสู่ดวงดาวที่เกลียดชังพวกเรา」
แซ็ค : หุบปาก!!!
เจเนซิส :「รอจนกว่าเวลาอันมาถึง วันพรุ่งนี้ที่เต็มไปขวากนามและลมพายุที่ปฏิเสธพวกเรา」 ดูเหมือนว่าวันนี้เซฟิรอธจะไม่ได้มาด้วย สงสัยจริงนะว่าทำไม

แซ็คพยายามจะวิ่งตามแองจีลที่กำลังจะหนีไป แต่เขาก็เจอเจเนซิสขัดขาจนล้ม เจเนซิสได้เรียกบาฮามุทออกมาต่อกรกับแซ็ค แซ็คไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องพยายามจัดการกับมัน

เมื่อการต่อสู้จบลงแซ็คก็เก็บเอามาเทเรียบาฮามุทไป

แซ็ค : นายจะใช้สัตว์อัญเชิญทำไม! ความภาคภูมิใจในฐานะโซลเยอร์ไปไหนกันหมด!!

เจเนซิส : พวกเราก็แค่...มอนสเตอร์
แซ็ค : หา!?
เจเนซิส : เราได้สูญเสียความฝันและความภาคภูมิไปหมดแล้ว
แซ็ค : โซลเยอร์ไม่ใช่...มอนสเตอร์

เจเนซิสกางปีกสีดำของเขาออกและบินหนีไป ในไม่ช้าหมู่บ้านบาโนล่าก็ได้ถูกฝูงเครื่องบินทิ้งระเบิดถล่มทิ้ง ตัวแซ็คเองก็รีบวิ่งมาขึ้นเฮลิคอปเตอร์ของชินระ ซึ่งเส็งเองก็ได้ล่วงหน้าขึ้นไปรออยู่ก่อนแล้ว

แซ็ค : แองจีล...

=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=

แปลจากบทความของคุณ chocolinx แห่ง Silenttweak