It's a Wonderful World - เพราะเราคือเว็บแฟนไซท์ที่ดีที่สุดของ The World Ends With You

บทที่ 10

แซ็คและคลาวด์ได้ถูกจับมาเป็นร่างทดลองในโปรเจคท์บางอย่างที่โฮโจคิดขึ้น เวลาผ่านพ้นไปนานนับปี จนกระทั่งวันหนึ่งแซ็คที่ยังคงหลับใหลอยู่ในตู้ก็ได้ฝันเห็นแองจีล

แองจีล : ยังกล้าเรียกตัวเองว่าโซลเยอร์อีกเหรอ? ฉันไม่ต้องการโซลเยอร์ที่น่าสมเพชแบบนี้หรอก!!

แซ็ค : แองจีล!! เดี๋ยวก่อน...!!!!

แซ็คเริ่มได้สติกลับมา เขาค่อยๆ ตื่นขึ้นมาอย่างช้าๆ หลังจากที่ได้หลับใหลมานานหลายปี

แซ็ค : ปีกของคุณ...ให้ฉันได้ยืมมันเถอะนะ

แซ็คเรียกพลังของตนกลับคืนมา เขาออกแรกจนสามารถพังตู้ทดลองออกมาได้ ผู้ช่วยของโฮโจที่อยู่ใกล้ๆ ได้ยินเสียงจึงตกใจและรีบเดินมาดู เขาพบแซ็คที่นอนกองอยู่กับพื้น ทันใดนั้นแซ็คก็ลุกขึ้นมาและต่อยเขาจนหมดสติ จากนั้นแซ็คก็เดินไปหน้าตู้ทดลองของคลาวด์ และกดปุ่มเปิดตู้ออกมา

แซ็ค : คลาวด์.....

แซ็คพาคลาวด์ออกไปนอกคฤหาสน์ และหาทางที่จะออกจากที่นี่ ทว่าเขาก็ต้องตกใจกับทุกสิ่งที่เขาได้เห็น…

แซ็ค : อะไรกันเนี่ย!! ทำไมหมู่บ้านนี้ถึงยังอยู่? มันน่าจะถูกเผาวอดไปแล้วไม่ใช่เหรอ

ทหารชินระ : พบผู้หลบหนีแล้ว!! เจ้าร่างทดลองนั่นไง!!
แซ็ค : อย่าหวังเลยว่าทหารธรรมดาจะเอาชนะฉันได้ คลาวด์...แย่หน่อยนะ ฉันจะรีบจัดการพวกมันให้เสร็จเร็วๆ เสียใจด้วยนะ แต่พวกนายไม่มีทางจับฉันได้หรอก

แซ็คสามารถกำจัดทหารพวกนั้นลงได้ แต่เขารู้สึกว่าเขาต้องเปลืองแรงมากกว่าทีเคย

แซ็ค : แย่ซะแล้ว สภาพตัวฉันก็ไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่ ขนาดทหารธรรมดาฉันยังสู้ได้ลำบากเลย ฉันว่าตอนนี้เรากลับไปที่คฤหาสน์แล้วพักซักหน่อยเพื่อเรียกพลังกลับคืนมาดีกว่านะ

แซ็คพยุงคลาวด์กลับไปยังคฤหาสน์ เขาพยายามพูดกับคลาวด์อยู่ตลอดเวลา

แซ็ค : ยังสว่างอยู่เลย นายคิดว่าเราควรพักจนถึงเย็นดีมั้ย?

แซ็คปล่อยคลาวด์ลงบนเตียงก่อนที่จะเอาแต่จ้องไปยังคลาวด์อยู่พักใหญ่ เขาสงสัยว่าทำไมคลาวด์ถึงไม่ตอบอะไรเลย

คลาวด์: อา............
แซ็ค : คลาวด์...อาการมาโคเป็นพิษงั้นเหรอ? นี่แองจีล....ฉันเนี่ยจะไม่สามารถช่วยใครไว้ได้เลยเหรอ? ดีล่ะ! ก่อนอื่นฉันจะออกไปหาชุดมาเปลี่ยนให้นายละกัน! คงไม่ดีเท่าไหร่ที่จะปล่อยให้นายใส่เสื้อที่มีมาโคอาบอยู่แบบนี้น่ะนะ รออยุ่นี่ละกัน เดี๋ยวฉันก็กลับมา

แซ็ควิ่งไปรื้อค้นตามห้องต่างๆ แล้วเขาก็ได้เจอชุดของเฟิร์สคลาส

แซ็ค : เจ๋ง! ดูดีมากเลย หวังว่าเขาคงใส่ได้นะ

แซ็ควิ่งกลับไปห้องที่คลาวด์อยุ่และบอกข่าวดีให้เขาฟัง

แซ็ค : นี่ฉันเจออะไรดีๆ เข้าแล้ว มันอาจจะใหญ่ไปนิด แต่อย่าร้องขอพวกชุดหรูๆ เลย ชุดนี้เหมาะกับนายแล้วล่ะ

หลังจากที่เปลี่ยนเสื้อผ้าให้คลาวด์เสร็จแล้ว แซ็คก็เอามือล้วงเข้าไปในกระเป๋าของเขาและเขาก็พบกระดาษใบหนึ่ง ว่าแล้วเขาก็นึกถึงสัญยาที่เขาให้ไว้กับแอริธได้

แซ็ค : อยากได้หรูน้อยๆ แต่มากๆ ชิ้นใช่มั้ยล่ะ?
แอริธ : ใช่! เข้าใจแล้วใช่มั้ย?
แซ็ค : ซักกี่ชิ้นดีล่ะ?
แอริธ : อืม...23?
แซ็ค : จดลงในกระดาษละกันนะ ไม่งั้นฉันอาจจะลืมก็ได้

แซ็คก้มลงอ่านสิ่งที่แอริธเขียนลงในกระดาษ

แอริธ : มีของหรูๆ ที่ต้องการอยู่ 23 ชิ้น แต่เธออาจจะลืมมันไปก็ได้ ทว่าเรื่องที่ฉันต้องการมากที่สุดก็คือ...ฉันอยากจะอยู่กับเธอให้มากว่านี้

แซ็คเริ่มรู้สึกตัวว่ายังมีเรื่องที่เขาต้องทำค้างคาอยู่

แซ็ค : นี่คลาวด์...ฉันต้องกลับไปที่มิดการ์ นายเองก็จะไปด้วยกันใช่มั้ย?

แซ็คกลับไปยังทางเข้าเมืองนีเบิลเฮม ทหารชินระมากมายปรากฏตัวขึ้นและพยายามจะจับทั้งสองคนไปให้ได้ แซ็ครีบจัดการพวกเขาและหนีออกจากเมืองไป ระหว่างเส้นทางเขาก็พาคลาวด์ไปซ่อนในที่ๆ ปลอดภัยและค่อยออกไปสุ้กับเหล่าหุ่นยนต์ที่ปรากฏขึ้นขวางทาง แซ็คหนีๆๆ และหนีไป เรื่อยๆ จนกระทั่งเขามาถึงริมหาดแห่งหนึ่ง มันเป็นเวลามืดแล้ว เขาจึงเงยหน้าขึ้นมองดวงจันทร์ที่ล่องลอยอยู่บนฟากฟ้า

แซ็ค : อ่า....หลังจากนี้เราจะทำยังไงกันต่อดี? มีคลาวด์อยู่ด้วยแบบนี้ฉันคงจะทำอะไรบุ่มบ่ามไม่ได้ แองจีล...ฉันควรจะทำยังไงดี?

ระหว่างที่กำลังจ้องมองดวงจันทร์ แซ็คก็ได้พบกับคนคุ้นเคยที่แอบตามเขามา

แซ็ค : โย่ ซิสเนย์ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ?
ซิสเนย์ : แซ็ค....นายคือร่างทดลองที่พยายามหลบหนีงั้นเหรอ?
แซ็ค : ถูกต้องแล้ว
ซิสเนย์ : พวกเขาทำอะไรกับนายในห้องทดลอง?
แซ็ค : เยอะแยะเลยแหละ นี่ซิสเนย์..เธอมาเพื่อพาพวกฉันกลับไปใช่มั้ย? ขอร้องล่ะ! ปล่อยพวกฉันไปเถอะ! ฉันคงหนีจากกพวกกองทัพได้แต่ถ้าเทิร์คเข้ามาร่วมวงด้วย ฉันก็คงไม่ไหว

ซิสเนย์ : แซ็ค...ขอโทษด้วยนะ มันเป็นงานของฉัน ถ้าเธอคิดจะหนี ฉันคง...

ด้วยใจที่ยังคงสับสน ซิสเนย์ได้ปาชูริเคนของเธอออกไปแต่แซ็คก็ป้องกันเอาไว้ ซิสเนย์พยายามจะเข้าประชิดตัวแซ็ค แต่...

แซ็ค : อย่าเข้ามาใกล้กว่านี้ ถ้าเธอคิดจะตามพวกฉันมาก คราวหน้าฉันจะเอาจริงแล้ว….

แซ็ควิ่งกลับไปดูแลคลาวด์โดยปล่อยให้ซิสเนย์ที่ยังสับสนกับสิ่งที่ตัวเองควรจะทำยืนเหม่อลอยอยู่ตามลำพัง

แซ็ค : ตอนนี้พวกกองทัพกับเทิร์คล้อมแถวนี้ไว้แล้ว ถ้าเราเคลื่อนที่กันตอนนี้คงจะอันตรายเกินไป วันนี้เรานอนกันตรงนี้ละกัน ไว้พอเช้าแล้วเราค่อยไปจากที่นี่ โอเค?

ซิสเนย์ที่ค่อยๆ เดินตามมาจนพบกับแซ็ค แซ็ครีบชักดาบของเขาขึ้นมา

แซ็ค : ซิสเนย์...
ซิสเนย์ : เขาคือ...คนที่หนีออกมาพร้อมกับนายใช่มั้ย
แซ็ค : เธอตามมาทำไมซิสเนย์? ฉันบอกแล้วไงว่าอย่าตามมา!!
ซิสเนย์ : เขาดูอาการไม่ดีเลย เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ?
แซ็ค : อาการมาโคเป็นพิษอย่างรุนแรงเลยล่ะ
ซิสเนย์ : เพราะการทดลองใช่มั้ย?
แซ็ค : เออ

ซิสเนย์หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและโทรไปยังเส็ง เธอยกนิ้วขึ้นบอกแซ็คว่าไม่ต้องตกใจ

แซ็ค : เฮ่ย!
ซิสเนย์ : เส็ง เป้าหมายได้หลบหนีไปแล้วค่ะ

Note* ถ้าเป็นภาค BC ซิสเนย์จะรายงานต่อว่าผู้หลบหนีก็คือแซ็ค ซึ่งเส็งจะตกใจมาก และจะบอกซิสเนย์ว่าภารกิจล้มเหลวแล้ว ให้ซิสเนย์รีบกลับมา จากนั้นซิสเนย์ก็จะขอไปยังห้องทดลองในคฤหาสน์เพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้น

ซิสเนย์วางสายไปและหันกลับมาคุยกับแซ็คต่อ

ซิสเนย์ : เรียบร้อยแล้วนะ ทีนี้ก็หนีไปได้แล้ว
แซ็ค : ซิสเนย์...ขอบใจนะ
ซิสเนย์ : ฉันมีของขวัญจะให้นายด้วย ฉันเชื่อใจนายนะ ฉะนั้นช่วยรับมันไว้ด้วย

ซิสเนย์มอบกุญแจรถมอเตอร์ไซค์รุ่นใหม่ของชินระให้กับแซ็ค แซ็คใช้มันขับมุ่งหน้ากลับไปยังมิดการ์ โดยมีคลาวด์นั่งซ้อนอยู่

แซ็ค : รถรุ่นใหม่ของชินระนี่มันสุดยอดเลย~!!!

ระหว่างที่ขับรถอยู่แซ็คก็ได้พบกับพวกร่างก๊อปปี้ของเจเนซิสที่ปรากฏขึ้นมาขวางทาง เขาเตรียมที่จะสู้กับพวกมันแต่กลับเจอเจเนซิสถีบเข้าให้จากด้านหลัง เขาจึงเสียท่าถูกพวกมันจับตัวไว้ได้

เจเนซิส: 「เมื่อไหร่ที่การต่อสู้ของอสูรร้ายแห่งโลกนี้จะจบสิ้นลง? เทพธิดาได้บินลงมาจากท้องฟ้าอันมืดมิด ประตูแห่งแสงสว่างได้เปิดรับความสุขที่มากับของขวัญจากเทพธิดา」

เจเนซิสปล่อยให้ร่างก๊อปปี้ทดลองกินผมของแซ็ค

แซ็ค : ผมของฉันนนน!!!
เจเนซิส : ฉันได้ยินว่านายถูกใช้ในการทดลองหนี่งของโฮโจ เขาใช้นายสำหรับการทดลองในโปรเจคท์ S และนายก็น่าจะได้รับสืบทอดพลังของเจโนว่า

Note* จริงๆ แล้วโปรเจคท์ที่คลาวด์และแซ็คโดนจับไปทดลองคือ C Project (น่าจะหมายถึง Copy Project) ซึ่งเป็นโปรเจคท์ที่โฮโจพยายามจะสร้างโคลนของเซฟิรอธขึ้นมา มันเป็นโปรเจคท์ใหม่ที่พึ่งคิดค้นขึ้นหลังจากที่เซฟิรอธตกลงไปในบ่อมาโค ฉะนั้นจึงไม่ใช่เรื่องแปลกหากเจเนซิสจะไม่รู้จักชื่อโปรเจคท์นี้ แต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหาอะไรตราบใดที่อย่างน้อยเขาก็รู้ว่าการทดลองที่เกิดขึ้นกับแซ็คมีการใช้เซลล์ของเซฟิรอธซึ่งเป็นเซลล์ที่มีความเข้มข้นของเจโนว่าสูงมาก ตรงนี้เป็นจุดสำคัญซึ่งเขาไม่ได้เข้าใจผิดไปด้วย

แซ็ค : แล้วมันอะไรกันเล่า!! ล้อเล่นใช่มั้ย!! มันกินผมฉันแล้ววว~
เจเนซิส : สำหรับฉันแล้วเจ้าเซลล์เหล่านี้ก็คือ「ของขวัญจากเทพธิดา」ที่จะทำให้การเสื่อมสภาพของฉันหยุดลง
แซ็ค : นายมีบางอย่างผิดปกติงั้นเหรอ?
เจเนซิส : หลังจากได้รับเซลล์ของมอนสเตอร์ไป ก็จะหายดีเอง
แซ็ค : แกต่างหากที่เป็นมอนสเตอร์!
เจเนซิส : 「ของขวัญจากเทพธิดาได้ถูกส่งต่อ การเสียสละของคุณและจุดจบของโลก ดุจดั่งลมพายุที่พัดผ่านผิวน้ำอย่างนุ่มนวลและนิรันดร์」

เจเนซิสบินจากไปพร้อมกับร่างก๊อปปี้ตัวหนึ่ง แต่กลับทิ้งร่างก๊อปปี้อีกตัวไว้เป็นเพื่อนแซ็ค หลังจากที่มันกินผมของแซ็คไปมันก็ดูมีท่าทีทรมาน ซักพักเจ้าร่างก๊อปปี้ก็แปรสภาพกลายเป็นมอนสเตอร์ที่น่ากลัวยิ่งขึ้น แซ็คจึงรีบกำจัดมันและกลับขึ้นมอเตอร์ไซค์อีกครั้ง

แซ็ค : แองจีล...ฉันควรทำยังไงดี?

แซ็คเริ่มออกเดินทางต่ออีกครั้ง ระหว่างทางเขาก็ขับผ่านดินแดนที่อุดมไปด้วยดินทราย ซึ่งเขาก็ต้องประหลาดใจเมื่อพบว่านั่นเป็นสถานที่ๆ เขารู้จักดีที่สุด บ้านเกิดของเขาเอง

แซ็ค : นี่มัน….นี่มัน! คลาวด์ ฉันกลับมาถึงบ้านเกิดแล้ว! นี่ไงก็องกาก้า!!

แซ็คบึ่งรถเข้าไปใกล้เมือง และตัดสินใจที่จะจอดรถมอเตอร์ไซค์ไว้แถวเตาปฏิกรณ์ที่เลิกใช้แล้ว

แซ็ค : คงไม่ใช่ความคิดที่ดีเท่าไหร่ถ้าจะกลับไปเยี่ยมพ่อแม่  พวกกองทัพอาจซุ่มเตรียมโจมตีฉันอยู่ก็ได้ รออยู่นี่ซักพักนะคลาวด์ พ่อกับแม่คงเป็นห่วงฉันน่าดู อยากรู้จังว่าแม่กำลังทำอะไรอยู่นะ....ถึงจะอันตราย แต่คนในหมู่บ้านต้องรอคอยการกลับมาของฉันอยู่แน่

แซ็คเดินไปยังหมู่บ้านก็องกาก้าอย่างช้าๆ โดยปล่อยคลาวด์ให้นอนเฝ้ารถไว้ ระหว่างที่แซ็คเดินไปเรื่อยๆ เขาก็ยังคงตัดสินใจไม่ได้อยู่ดีว่าจะกลับเข้าบ้านไปหาพ่อและแม่ดีมั้ย ทว่าใครบางคนก็ปรากฏตัวขึ้นเพื่อช่วยแซ็คตัดสินใจ

ซิสเนย์ : ดูท่ากังวลจังนะ กำลังกลุ้มใจกลัวว่ามีคนจะคอยซุ่มทำร้ายนายอยู่ที่บ้านใช่มั้ยล่ะ?

แซ็ค : ห๊ะ!
ซิสเนย์ : คิดจะไปพบหน้าพ่อแม่ใช่มั้ยล่ะ?
แซ็ค : ผิดด้วยเหรอ? ก็เป็นเรื่องธรรมดาไม่ใช่รึไง?
ซิสเนย์ : อื้อ
แซ็ค : แต่ว่า...ฉันเองก็ยังคิดไม่ตกจริงๆ คงจะเป็นอย่างที่เธอพูดละมั้ง งั้นฉันไปดีกว่า

ซิสเนย์ : ระวังตัวเข้าใจมั้ย? นายต้องเพิ่มความระวังให้มากกว่าปกตินะ นอกจากนายแล้ว ดูเหมือนจะยังมีคนอื่นอีกที่มาที่หมู่บ้านนี้อีกด้วย

แซ็ค : ใครเหรอ?
ซิสเนย์ : แองจีล.
แซ็ค : เข้าใจละ
ซิสเนย์ : เข้าใจแล้ว? นายเป็นคนกำจัดเขาไม่ใช่เหรอ? ไม่แปลกใจรึไง?
แซ็ค : ต้องขอบคุณเขา เพราะเขาฉันจึงหนีออกมาจากคฤหาสน์ชินระได้
ซิสเนย์ : อย่างงั้นเหรอ แสดงว่าข้อมูลจากพยานผู้พบเห็นเป็นจริงสินะ
แซ็ค : ว่าแต่เขามาที่ก็องกาก้าทำไมกัน?
ซิสเนย์ : เขาอาจจะอยากพบนายมั้ง นอกจากเรื่องนี้แล้วยังมีเหตุผลอื่นอีกเหรอ?

แซ็คพยายามตะโกนเรียกแองจีลอย่างบ้าคลั่ง แต่ก็ไม่มีเสียงใดๆ ตอบกลับมา

แซ็ค : ถ้าอยู่แถวๆ นี้ก็รีบหนีไปนะแองจีล!!! พวกเทิร์คกำลังตามหาอยู่!!
ซิสเนย์ : ฉันให้เวลานาย 10 นาที หลังจากนั้นฉันจะกลับไปทำหน้าที่เทิร์คอีกครั้ง

แซ็ค : กลับไปทำอีกครั้ง?
ซิสเนย์ : ตอนนี้...ฉันยังไม่อาจทำได้ ฉันยังไม่อยากเดินไปบอกข่าวร้ายกับพ่อแม่ของนาย

แซ็ค : แม่ของฉันกำลังทำอะไรอยู่?
ซิสเนย์ : เธอกำลังกังวลกับเรื่องของนาย ยิ่งนายเข้าไปพัวพันกับเรื่องวุ่นๆ แบบนี้ เธอยิ่งกังวลว่านายจะหาภรรยาไม่ได้
แซ็ค : บ้าบอสิ้นดี
ซิสเนย์ : เป็นพ่อแม่ที่ดีไม่ใช่เหรอ พวกเขาสบายดีด้วยนะ
แซ็ค : เข้าใจแล้ว  พวกเขา สบายดีก็ดีแล้ว ว่าแต่ครอบครัวของเธอล่ะ?
ซิสเนย์ : ชินระเลี้ยงฉันขึ้นมาน่ะ

แซ็ครู้ตัวว่าเขากำลังสร้างบรรยากาศมาคุขึ้นมา เขาจึงพยายามหาทางทำลายบรรยากาศนี้ลง

แซ็ค : นี่ซิสเนย์....เธอช่วยไปพูดกับแม่แทนฉันได้มั้ย?
ซิสเนย์ : แน่นอน ด้วยความยินดีเลยล่ะ
แซ็ค : อย่าไปพูดอะไรให้พวกเขาเข้าใจผิดว่าเธอเป็นว่าที่เจ้าสาวของฉันล่ะ
ซิสเนย์ : ฉันบอกพวกเขาไปแล้วล่ะ
แซ็ค : พูดแบบนั้นไปได้ไง! ซิสเนย์!
ซิสเนย์ : นั่นไม่ใช่ชื่อจริงของฉันหรอกนะ
แซ็ค : เอ๋?
ซิสเนย์ : จะทำอะไรก็รีบ! เหลือแค่5 นาทีแล้วนะ!

ซิสเนย์เดินจากไป อีก 5 นาทีเธอจะกลับมาอีกครั้งในฐานะของเทิร์คนหนึ่ง ระหว่างนั้นเองแซ็คก็เห็นอะไร บางอย่างที่มีปีกสีขาวบินอยู่บนฟ้าไกล

แซ็ค : แองจีล? นั่นแองจีลใช่มั้ย!?

แองจีลที่แซ็คมองเห็นบินห่างไปไกล และร่อนลงบนยอดเขา

แซ็ค : รอด้วย!!

แซ็ควิ่งตามแองจีลจนไปถึงยอดเขา เมื่อมาถึงแล้วเขาพยายามตะโกนเรียกแองจีลให้ออกมา ทว่าสิ่งที่เขาพบกลับไม่ใช่แองจีลแต่เป็นพวกร่างก๊อปปี้ของเจเนซิสแทน!

แซ็ค : เดี๋ยวสิ! นี่มันอะไรกัน!!
ร่างก๊อปปี้ : เซลล์ S…

Note* หมายถึงเซลล์จากร่างกายของเซฟิรอธ

หลังจากที่กำจัดพวกมันไปได้บางส่วน ใครบางคนก็สั่งพวกโคลนให้หยุดการโจมตี

ฮอลันเดอร์ : เซลล์ของเจ้านั่นจะมีประโยชน์อย่างมากกับพวกเรา! แกเคยเป็นโซลเยอร์ใช่มั้ย? โครงสร้างเซลล์ของแกคงเริ่มจะเสื่อมสภาพแล้วแน่

Note* ฮอลันเดอร์พยายามจะบอกว่าแซ็คเคยผ่านการฉีดเซลล์เจโนว่าเข้าไปในร่างกายมาแล้ว ฉะนั้นเมื่อแซ็คได้ถูกเอาตัวไปทดลอง เซลล์ที่ฉีดเข้าไปใหม่มันจะไปตีกับเซลล์ที่อยู่ในร่างกายเดิม และอาจทำให้แซ็คเกิดอาการเสื่อมสภาพได้

แซ็คมองไปยังร่างของฮอลันเดอร์ ที่ตกอยู่ในอาการเสื่อมสภาพเช่นกัน

แซ็ค : ฮอลันเดอร์!? แกเองก็ใช้มันด้วยงั้นเหรอ?

ฮอลันเดอร์ : ใช่ เจเนซิสพยายามจะฆ่าฉัน ดังนั้นเพื่อที่จะมีชีวิตอยุ่ต่อฉันจึงไม่มีทางเลือกอื่น เซลล์ของเจเนซิสมันช่าง...

แซ็ค : นายกำลังเสื่อมสภาพนี่
ฮอลันเดอร์ : ใช่แล้ว แต่ฉันก็ไม่คิดเสียใจแม้แต่น้อย

เจเนซิสเดินเข้ามาหาฮอลันเดอร์ พร้อมกับแอปเปิ้ลไวท์บาโนล่าที่ถืออยู่ในมือ

เจเนซิส : ของขวัญจากเทพธิดา...เมื่อใดที่พวกเราได้รับเซลล์ S ที่แท้จริงเข้าไป เราจะไม่ต้องกังวลกับการเสื่อมสภาพอีกต่อไป
แซ็ค : ที่แท้จริง?
เจเนซิส : นายไม่ได้หนีออกมาคนเดียวใช่มั้ย?
แซ็ค : เปล่าซะหน่อย
เจเนซิส : ผู้หลบหนีมีด้วยกันสองคน คนหนึ่งคืออดีตโซลเยอร์ และอีกคนคือทหารธรรมดา
ฮอลันเดอร์ : และทหารธรรมดาคนนั้นก็มีเซลล์ S ที่แท้จริงกลุ่มสุดท้ายอยู่ในตัว!!
แซ็ค : เฮ่ย!!!

ฮอลันเดอร์บินหนีไปพร้อมกับพวกโคลน แซ็ครู้ได้ทันทีว่าเขาต้องไปหาคลาวด์แน่ๆ ทว่าเจเนซิสกลับยกมือขึ้นขวางไม่ให้แซ็คโจมตีพวกที่บินหนีไปได้

เจเนซิส : นายรู้จักวลี 4 ท่อนสุดท้ายในเนื้อเรื่องมั้ย?
แซ็ค : ฉันไม่สนหรอก (เฟ้ย) !!!
เจเนซิส : 「ของขวัญจากเทพธิดาได้ถูกส่งต่อ การเสียสละของคุณและจุดจบของโลก ดุจดั่งลมพายุที่พัดผ่านผิวน้ำอย่างนุ่มนวลและนิรันดร์」
แซ็ค : เสียสละ? จุดจบ? จะบ้ารึไง!!
เจเนซิส : โชคร้ายนะที่นายไม่สามารถเข้าใจความงดงามของท่อนนี้ได้ ไม่เป็นไร ฉันคงไม่บังคับให้นายเข้าใจ กระทั่งฉันบางครั้งก็ยังไม่ค่อยเข้าใจมันเหมือนกัน การได้รับ「ของขวัญจากเทพธิดา」คือความหวังสูงสุดของทุกคน ส่วน「ผิวน้ำ」ก็คือการกลับคืนสู่ 「ไลฟ์สตรีม」.
แซ็ค : อะไรนะ?
เจเนซิส : บทสุดท้ายของเรื่องได้สูญหายไป อย่างไรก็ตามฉันก็มีบทสรุปในความคิดของฉัน และมันก็เป็นบทสรุปที่ถูกต้อง ฉันจะพิสูจน์ให้นายดู
แซ็ค : ถึงคิดเรื่องเหลวไหลไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมาหรอก!

แซ็คทะยานเข้าไปหาเจเนซิสแต่เจเนซิสกลับบินหนีไป โดยทิ้งไว้แอปเปิ้ลใบหนึ่งไว้ให้ดูต่างหน้า

เจเนซิส : ในไม่ช้านายจะเข้าใจเอง
แซ็ค : คลาวด์ตกอยู่ในอันตราย!! ฉันต้องกลับไปยังเตาปฏิกรณ์ ต้องรีบแล้ว!!

แซ็ครีบย้อนกลับไปหาคลาวด์ เมื่อเขาไปถึงเขาก็พบคลาวด์ที่กำลังจะโดนฮอลันเดอร์ตะครุบตัวอยู่พอดี

แซ็ค : คลาวด์ หนีไป!!!

แซ็คต้องตกใจเมื่อแองจีลบินโฉบลงมาช่วยคลาวด์ แองจีลรีบโจมตีใส่พวกร่างก๊อปปี้และฮอลันเดอร์ในทันที แต่แองจีลในตอนนี้ก็ดูเอื่อยเฉื่อยกว่าที่เคย เขาดูงุ่มง่ามและถูกฮอลันเดอร์ซัดล้มได้ แซ็คพยายามจะเข้ามาช่วยแต่พอฮอลันเดอร์เห็นท่าไม่ดีเขาจึงรีบวิ่งหนีไป ทว่าเขาก็ถูกแซ็ควิ่งไล่ตามอยู่ดี เมื่อเล่นไล่จับกันจนเหนื่อยแล้วฮอลันเดอร์ก็ตัดสินใจที่จะสู้กับแซ็ค ซึ่งลุงแกก็พ่ายไปอย่างง่ายดาย แซ็คมองดูร่างของฮอลันเดอร์ที่ค่อยๆ กลับกลายเป็นพลังงานชีวิตและหวนคืนสู่ไลฟ์สตรีม เมื่อเสร็จเรื่องแล้วเขาจึงรีบกลับไปหาคลาวด์และแองจีล

แองจีล : ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ...
แซ็ค : ฮ่ะๆ ทำไมนายถึงล้มง่ายแบบนั้นล่ะ?
แองจีล : ฉันคงเทียบกับเฟิร์สคลาสไม่ได้ เพราะฉันเป็นแค่โคลนของแองจีล

แซ็ค : โคลน?
ลาซาร์ด : (ฉันคือ) ลาซาร์ดไง

ลาซาร์ดเริ่มอธิบายสถานการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นให้แซ็คฟัง แท้จริงแล้วแองจีลที่เราเห็นในตอนนี้ก็คือลาซาร์ดที่ถูกฉีดเซลล์ของแองจีลเข้าไป จนกลายเป็นโคลนของแองจีลด้วยน่ะเอง

แซ็ค : ตั้งแต่เกิดเรื่องที่จูน่อนขึ้น นายก็คอยติดตามฮอลันเดอร์มาตลอดงั้นเหรอ? ทำไมทำแบบนั้นล่ะ?
ลาซาร์ด : ฉันคิดว่าฉันจำเป็นต้องให้ฮอลันเดอร์ช่วยเหลือในแผนการแก้แค้นของฉัน
แซ็ค : นายรู้แน่นะว่านายควรเข้าข้างฝ่ายไหน
ลาซาร์ด : จริงๆ แล้ว ฉันไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าฉันจะถูกเซลล์ของแองจีลจะทำให้กลายเป็นร่างโคลนได้
แซ็ค : เข้มแข็งหน่อยสิ นายน่ะได้รับสืบทอดพลังของโปรเจคท์ G เลยนะ
ลาซาร์ด : มันทำให้รู้สึกแปลกๆ นะ
แซ็ค : หืม?
ลาซาร์ด : หลังจากที่ชีวิตของฉันได้กลายเป็นแบบนี้แล้ว ฉันก็ลืมเรื่องการแก้แค้นไปจนหมด ทว่าในทางตรงข้าม ฉันกลับอยากช่วยนาย อยากจะช่วยเจเนซิส แล้วความรู้สึกมันก็ยิ่งทวีความรุนแรงยิ่งขึ้นไปอีก ใช่แล้ว ฉันอยากจะช่วยโลกใบนี้
แซ็ค : ไม่แปลกอะไรหรอก ฮิๆ แองจีลก็แบบนี้แหละ
ลาซาร์ด : ฮ่าๆ ดูเหมือนว่าตอนนี้เจเนซิสจะกำลังตามหาสิ่งที่เรียกว่า「ของขวัญจากเทพธิดา」 มันคืออะไรกัน? ไม่ว่าจะยังไง เราก็ต้องหาคำตอบให้ได้
แซ็ค : ฉันไม่เคยเข้าใจกับสิ่งที่เขาพูดเลย ตอนนี้เราจะทำยังไงกันดี?
ลาซาร์ด : แองจีลจะช่วยนำทางให้พวกเราเอง งั้นมั้ง?
แซ็ค : เข้าใจแล้ว ตกลงตามนั้นแหละ คุณผู้บัญชาการ
ลาซาร์ด : ผู้บัญชาการ? นี่แซ็ค ความฝันของนายคืออะไรนะ?
แซ็ค : อ่อ? ใช่แล้ว....การได้เป็นวีรบุรุษไง
ลาซาร์ด : เป็นเรื่องน่าเศร้า แต่ก็เป็นฝันที่ดี
แซ็ค : อยากจะพูดอะไร? จะขอยืมพลังจากแองจีลให้ช่วยพวกเราใช่มั้ย ถ้าพวกเราช่วยกันพวกเราจะได้เป็นวีรบุรุษแน่! อย่างน้อยที่สุดก็มีฉันคนนึงแหละที่รู้ว่าพวกเราได้เป็นวีรบุรุษแล้ว
ลาซาร์ด : ดีล่ะแซ็ค ตอนนี้นายรู้มั้ยว่าเจเนซิสอยู่ไหน?

แซ็คจ้องมองไปยังแอปเปิ้ลไวท์บาโนล่าที่เจเนซิสทิ้งไว้ให้ดูต่างหน้า และแล้วเขาก็พบคำตอบว่าเจเนซิสต้องพึ่งกลับมาจากหมู่บ้านบาโนล่าแน่ๆ