Final Fantasy Planet - #1 Source for FF&KH Info

เก็บตกเนื้อหาดาวสุดท้ายของริคุ ที่ยังไม่ได้แปล

ฉากไนท์แมร์ของโซระ

ริคุ : นั่น...โซระนี่นา? โซระ! อย่าตามพวกนั้นไป! ตื่นขึ้นสิ โซระ!

คนชุดดำผู้มีดวงตาสีแดงปรากฏขึ้น (ในรีพอร์ทบอกว่าเป็นไนท์แมร์ที่ใส่ชุดคลุมดำ)

ริคุ : แกเป็นคนทำให้โซระติดอยู่ในฝันร้ายสินะ?

ริคุชักคีย์เบลดขึ้นมา ทว่าสัญลักษณ์แบบเดียวกับหลังเสื้อของริคุ ได้ปรากฏบนหลังชุดคลุมของคนชุดดำ

ริคุ : ถ้าแกเป็นไนท์แมร์... ฉันจะจัดการแกเอง!

ฉากริคุตกสู่ความมืดมิด

หลังกำจัดคนชุดดำได้ ริคุก็เข้าไปหาโซระ

ริคุ : โซระ... อย่าไปไล่ตามความฝัน... ถ้านายยังคงไล่ตามพวกมันในความฝันของนายไป นายจะไปถึงก้นบึ้ง และจะไม่มีวันตื่นขึ้นมาอีก

แล้วโซระกับฟองน้ำที่คลุมเขาอยู่ก็หายไป

ริคุ : นี่คือ... โลกที่โซระอยู่งั้นเหรอ? ทำไมโซระถึงไม่ตื่นขึ้น!? ไนท์แมร์ยังไม่หายไปอีกเหรอ?

อันเซม : ใช่แล้ว

ริคุ : อันเซม!

อันเซม : โซระไม่มีทางตื่นขึ้นอีก ไม่ว่าแกจะทำลายฝันร้ายของโซระไปอีกสักกี่ครั้ง ผู้ที่ตกสู่ก้นบึ้งของความฝันแล้วก็จะไม่มีวันตื่นขึ้นมาอีก

ริคุ : อะไรกัน!?

อันเซม : ความทรงจำกลายเป็นความฝัน ความฝันดำีรงอยู่ในการหลับใหล และการหลับใหลก็ดำรงอยู่ในความมืดมิด หัวใจของโซระได้ตกสู่ความมืดมิดแล้ว

ริคุ : นายคิดว่าฉันจะเชื่อเหรอว่าหัวใจของโซระตกลงสู่ความมืด?

อันเซม : แกเองก็น่าจะรู้สึกได้เหมือนกัน ทั้งโลกนี้ และก้นบึ้งของความมืดมิดในฝันร้าย ทำไมนายถึงยังไม่กลับไปยังโลกแห่งความเป๋็นจริง?

ริคุ : นั่น....

อันเซม : ความฝันของความฝัน ฝันร้ายของฝันร้าย... ตลอดเวลาที่แกท่องไปในความฝันของโซระ ด้วยสภาพเช่นนี้ แกเองก็จะตกลงสู่ความมืดของความมืดมิด

แล้วพื้นใต้เท้าริคุก็กลายเป็นความมืด ที่ดูดริคุลงไป ริคุตกใจบอกว่าท่าไม่ดีแล้ว เขาหนีออกไปไม่ได้ แล้วก็ถูกความมืดที่พื้นดูดลงไป

ฉากการเชื้อเชิญสู่ความมืด

ริคุและอันเซมล่องลอยอยู่ในความมืด

อันเซม : ตอนที่การเดินทางเริ่มต้นขึ้น ตอนที่แกออกเดินทางจากเกาะเล็กๆ ตอนที่แกเห็นข้าในร่างชุดคลุม นายเองรู้สึกได้ทันทีว่ามีอะไรบางอย่างผิดปกติ แล้วตอนทีแกหมดสติไป แกก็ดำดิ่งสู่ความฝันของโซระ แล้วด้วยสัญลักษณ์บนหลังของแก แกได้คอยปกป้องโซระจากฝันร้าย รับหน้าที่เป็นดรีมอีทเตอร์

ริคุ : ฉันคือ... ดรีมอีทเตอร์?

อันเซม : ใช่แล้ว แต่แกไม่สามารถปกป้องโซระไว้ได้ ครั้งหนึ่งแกเคยปรารถนาที่จะได้พลังสำหรับการปกป้องสิ่งสำคัญของแก แต่แกก็ไม่ได้ทำอะไรนอกจากการปิดกั้นพลังแห่งความมืด ทำให้แกไม่ได้คำตอบเสียที

ริคุ : แต่มันยังไม่จบ ฉันจะช่วยโซระให้ได้

อันเซม : งั้นแกก็ได้คำตอบของแกแล้ว แกควรปลดปล่อยพลังแห่งความมืดออกมาอีกครั้ง และช่วยเพื่อนของแกซะ

ริคุ : อันเซม... ไม่สิ เซอานอร์ท ครั้งหนึ่งนายเองก็เป็นผู้ใช้คีย์เบลดเหมือนกัน แต่นายได้เสียหัวใจให้กับความมิดมิด แล้วนายก็เสียคีย์เบลดไป แต่ว่าด้วยการเดินทางครั้งนี้ ฉันอยากจะพิสูจน์... ว่าการใช้คีย์เบลดนั้นคู่ควรกับฉันหรือไม่ ฉันที่มีความมิดมิดอยู่ในหัวใจ แม้ว่าฉันจะปิดกั้นความมืดในหัวใจเอาไว้ นายก็ยังปรากฏตัวออกมาได้เช่นนี้ แต่ด้วยการเดินทางครั้งนี้ ฉันได้เรียนรู้อะไรบางอย่าง ฉันจะเลิกปิดกั้นความมืดมิดในหัวใจ

อันเซม : ท้ายที่สุดนายก็ยอมรับมัน

อันเซมยื่นมืออกมาหาริคุ

ริคุ : ไม่รู้ทำไม ตอนที่ฉันเผชิญหน้ากับนาย ฉันก็นึกถึงสัญญาอย่างหนึ่ง ความทรงจำอันเลือนลางเมื่อครั้งยังเด็ก ตอนที่ฉันเริ่มวาดฝันว่าจะออกเดินทางไปยังโลกภายนอก... ชายคนนั้น... (เทอร์ร่า)

อันเซม : หืม...

ริคุ : การเดินทางของฉันได้เริ่มต้นขึ้นจากจุดนั้น

ริคุเรียกคีย์เบลดออกมา

ริคุ : ฉันจะกลับไปยังโลกแห่งความจริง และช่วยโซระ

อันเซม : นั่นคือคำตอบของแกงั้นรึ?

ริคุ : ใช่ นั่นคือเป้าหมายของฉัน ฉันจะดูดกลืนความมืดมิด และแปรเปลี่ยนให้กลายเป็นแสงสว่าง

อันเซม : แกจะโอหังเกินไปแล้ว

ทั้งสองเข้าต่อสู้กัน

ฉากโลกแห่งความจริง

ริคุ : นี่คือ.... ฉันออกจากโลกแห่งความฝันได้แล้วงั้นเหรอ? โซระกับฉันถูกแยกจากกันนับแต่เริ่มออกเดินทาง.. ทั้งหมดคือแผนของอันเซม... ไม่สิ แผนของเซอานอร์ท เราพลัดหลงจากการทดสอบความเป็นมาสเตอร์ที่เยนซิดจัดให้ ยังไงก็ตาม โซระน่าจะอยู่ที่นี่ ฉันต้องไปตามหาเขา

ฉากนำโดยสปิริต

ริคุ : เส้นทางตันแค่นี้เหรอ? ฉันกลับมายังโลกแห่งความจริงแล้ว แต่ฉันยังสามารถใช้พลังของดรีมอีทเตอร์ได้... แต่ก็อย่างที่คิดเลย โซระยังไม่ตื่นขึ้นมา นายอยู่ที่ไหนกันนะ โซระ...

ริคุเห็นวันดาเนียน

ริคุ : ดรีมอีทเตอร์? โซระอยู่ทางนั้นรึเปล่า ฉันจะไปฟากนั้นได้ยังไง

ค้างคาวโควโมริได้มาเกาะไหล่ของริคุ มันฉีกยิ้มและร้องด้วยความรื่นเริง ส่วนวันดาเนียนที่อยู่อีกฟากก็กลิ้งตัวไปมา ทำให้ีริคุยิ้มออกมาบ้าง

ริคุ : อืม... เข้าใจละ!

เขาเอื้อมไปจับค้างคาวโควโมริ