Final Fantasy Planet - #1 Source for FF&KH Info

ฉากริคุตัดสินใจเข้าสู่ความฝันของโซระ

ที่หอคอยปริศนา ริคุอยู่กับพวกเยนซิด มิคกี้ ลีอา และตัวประกอบ โดยมีโซระหลับพิงกำแพง

เยนซิด : แสงสว่างทั้ง 7 และความมืดทั้ง 13 มาสเตอร์เซอานอร์ทไปถึงขั้นนั้น....
มิคกี้ : โซระ... หัวใจของเขายังคงตกอยู่ในการหลับใหลงั้นหรือครับ?
เยนซิด : ไม่ใช่หรอกราชา ตอนนี้สถานการณ์ได้เปลี่ยนไปแล้ว
ริคุ : เราพอจะทำอะไรได้บ้างมั้ย?

เยนซิด : ระหว่างการทดสอบความเป็นมาสเตอร์ รูกุญแจทั้ง 7 ได้เปิดออก เพราะฉะนั้นโลกที่อยู่ในการหลับใหลจึงได้ตื่นขึ้น แล้วเราก็ได้เรียนรู้วิธีการปลดปล่อยหัวใจที่หลับใหลอยู่ ริคุ เจ้าได้เปิดรูกุญแจทั้ง 7 ที่อยู่ในความฝันของโซระ นั่นหมายความว่า หากเจ้าสามารถใช้พลังเช่นนั้นได้ เจ้าย่อมมีความเป็นไปได้ที่จะทำให้หัวใจของโซระตื่นขึ้นมา

มิคกี้ : ต้องให้เขาดำลงสู่ความฝันอีกครั้งใช่มั้ย? หัวใจของโซระอยู่ในก้นบึ้งของความมืดมิด หากมีอะไรผิดปกติ แล้วริคุติดอยู่ในความมืดเหมือนกับโซระ คราวนี้ผมจะไปเอง

เยนซิด : ข้าแน่ใจว่าราชาเองก็ทำได้ แต่เนื่องจากเขาเป็นคนที่เคยดำลงไปในหัวใจของโซระ จึงไม่มีใครที่จะเหมาะสมไปกว่าริคุ

ริคุ : มิคกี้ ขอบใจนะที่เป็นห่วงแต่ฉันจะไปปลุกโซระเอง
มิคกี้ : ริคุ...

ริคุ : เวลาที่เขาหลับ ดูเขาสบายใจดีเหลือเกิน... แม้ว่าเขากำลังทำให้ทุกคนต้องเป็นห่วงอยู่ก็เถอะ ก็เหมือนกับสมัยก่อน เราบอกว่าเราสามคนจะช่วยกันสร้างแพขึ้นมา แต่โซระก็เอาแต่งีบริมหาด ดังนั้นฉันจะเข้าไปพาเขาออกมาเอง ฉันจะเข้าไปบอกเขาว่า ขนาดกำลังทดสอบการเป็นมาสเตอร์อยู่ นายยังหลับเลยเหรอ? ฉันต้องไปล่ะ โซระได้เคยช่วยฉันไว้ ฉันมั่นใจว่าเขาเองก็ต้องเรียกฉันอยู่ ฉันอยากจะไป

มิคกี้ : ใช่ เราเชื่อมถึงกันด้วยสายสัมพันธ์อันแน่นแฟ้น แม้ว่าหนทางข้างหน้าจะมืดมิด ขอเพียงตามสายสัมพันธ์นั้นไป ความคิดของนายจะต้องส่งไปถึงแน่!

กู๊ฟฟี่ : เชื่อมโยงถึงพวกเราด้วย!
โดนัลด์ : มันคือสายสัมพันธ์ยังไงล่ะ!

ลีอา : ต่อให้นายตกสู่ความมืด ฉันก็จะไปหานายเอง เพราะนั่นคือความสามารถพิเศษของฉันไงล่ะ

ริคุ : ขอบใจนะทุกคน ฉันจะไปพาโซระกลับมาให้ได้

ริคุใช้คีย์เบลดชี้ไปที่โซระ แล้วเปิดช่องวาร์ปขึ้นมา เขาเข้าไปในช่องวาร์ปสู่ความฝันของโซระ

ฉากเกราะที่หุ้มด้วยความมืดมิด

ริคุ : ที่นี่คือก้นบึ้งความฝันของโซระงั้นเหรอ?

ไนท์แมร์อาเมอร์เวนตุสโผล่ออกมา

ริคุ : อะไรกัน!?

รีพอร์ทบอกว่า นี่คือเกราะที่ใครบางคนใส่ให้โซระเพื่อปกป้องเขาจากการกัดเซาะของความมืด เพื่อปิดกั้นความมืด แต่ความมืดนั้นทำให้ชุดเกราะเคลื่อนไหวและจู่โจมริคุ 

ฉากคีย์เบลดของโซระ

หลังจากกำจัดมันได้ เกราะของเวนก็แตกออก เผยให้เห็นโซระที่อยู่ภายใน โซระร่วงลงสู่พื้น เขาทำคีย์เบลดแห่งความมืดที่เจ้าชุดเกราะใช้อยู่ตกลงมา ริคุเรียกชื่อของโซระแล้วก็วิ่งเข้าไปหา แต่โซระกลับจมดิ่งสู่ความมืดมิด ริคุพยายามจะคว้าดึงเขาเอาไว้ แต่ก็ไม่เป็นผล ริคุมองไปยังคีย์เบลดที่โซระทำตกไว้ แล้วคีย์เบลดเล่มนั้นก็ค่อยๆ เปลี่ยนจากสีดำ เป็นสีปกติของ Kingdom Key

ริคุบอกว่าเขาเข้าใจแล้ว แล้วก็หยิบคีย์เบลดของโซระขึ้นมา ทันใดนั้นรูกุญแจก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าสเตนกลาส ริคุบินขึ้นไปกลางอากาศ แล้วเปิดรูกุญแจนั้น

ฉากสิ่งที่จอมปราชญ์อันเซมทิ้งเอาไว้

ริคุมาโผล่ที่เกาะแห่งชะตากรรม เขามองไปยังทะเล แล้วก็เห็นร็อคซัส ร็อคซัสถามเขาว่ากลัวอะไร?

ก. กลัวว่าฉันจะติดอยู่ในความมืดมิด
ข. กลัวการทำร้ายจิตใจของคนอื่น
ค. กลัวจะสูญเสียสิ่งสำึคัญไป

ตอบ ค. ซะ จากนั้นริคุจะเดินไปตามชายหาดแล้วเจอเวนตุส

ริคุ : ร็อคซัส... หรือไม่ใช่?
เวนตุส : อะไรคือสิ่งที่สำคัญที่สุดของนาย?

ก. หัวใจแห่งแสงสว่างที่เชื่อมโยงอยู่กับฉัน
ข. เพื่อนคนสำคัญของฉัน
ค. พลังแห่งการปกป้อง

อยากช่วยโซระก็ต้องตอบ ข. สิ

เวนตุสหายไป ริคุสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น เขาเห็นคนอยู่ที่ต้นปาล์มที่ห่างออกไป ริคุคิดว่าเขาคนนั้นน่าจะเป็นโซระจึงไล่ตามไป แต่กลับเจอชิออนนั่งอยู่ที่ต้นปาล์ม

ริคุ : เธอเป็นใคร?
ชิออน : ริคุ เธออยากจะทำอะไร?
ริคุ : คำถามอีกแล้วเหรอ? แน่นอน ฉันอยากจะ....

ก. กลับไปยังโลกของฉัน แล้วปกป้องทุกคน
ข. นำสิ่งสำคัญของฉันกลับคืนมา
ค. เยียวยาวความเศร้าเสียใจในอดีต

ชิออนหายไป ริคุถอนหายใจ แล้วเขาก็พบขวดแก้วที่ลอยมาติดริมหาด เขาเข้าไปเก็บมันขึ้นมา

ริคุ : นี่มัน...?
อันเซม : ไม่น่าเชื่อว่าเจ้าจะมาที่นี่
ริคุ : DiZ!? ไม่สิ จอมปราชญ์อันเซม คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?

อันเซม : ข้าคงตั้งใจมาเพื่อไถ่บาป ข้ารู้ดีว่าไม่ว่าข้าจะขอโทษสักเพียงไร ข้าก็ไม่สมควรได้รับการให้อภัย ข้าคิดว่าอย่างน้อยที่สุด หากข้าสามารถทิ้งอะไรบางอย่างเอาไว้ได้... ข้าได้เปลี่ยนงานวิจัยของข้าให้กลายเป็นข้อมูลแล้วซ่อนไว้ภายในตัวโซระ

ริคุมองไปยังขวดแก้ว
ริคุ : นี่คือ... ข้อมูลนั้น?

อันเซม : ใช่แล้ว บางทีมันอาจจะเป็นเงื่อนงำสำหรับพวกเจ้า ในการทำให้พวกพ้องที่สาบสูญไปแล้วคืนกลับมา หัวใจนั้นเป็นสิ่งที่สามารถเกิดขึ้นและเติบโต สัมผัสแสงสว่าง รู้สึกถึงธรรมชาติ และเชื่อมโยงกับหัวใจของผู้คน... เมื่อสิ่งเหล่านี้สั่งสมกันขึ้นมาหัวใจก็จะเป็นรูปเป็นร่าง กระทั่งโนบอดี้ผู้ไม่มีหัวใจก็เช่นเดียวกัน

อันเซม : โซระนั้นแปลกออกไป แม้ว่าเขาจะกลับสู่ร่างเดิมแล้ว ร่างโนบอดี้ของเขาก็ยังคงดำรงอยู่ได้ นั่นคือความแข็งแกร่งของความนึกคิดของผู้คนที่เชื่อมโยงอยู่กับหัวใจของเขา ความแข็งแกร่งของสายสัมพันธ์จากหัวใจของเขา ข้ากล้าพูดได้เลยว่าแม้ว่าเขาจะสูญเสียหัวใจไป ผู้ที่เชื่อมโยงกับหัวใจของเขา จะทำให้หัวใจที่เคยดำรงอยู่แต่หายไปแล้ว คืนกลับมา

อันเซม : สิ่งสำคัญต่างๆ ตุ๊กตาที่เงียบงัน ต้นไม้ในป่า ดอกไม้ที่โอนเอนไปมาท่ามกลางสายลม... ทุกสรรพสิ่งต่างก็มีศักยภาพที่จะมีหัวใจ โดยไม่จำเป็นต้องมีความสามารถพิเศษ แสงสว่างจากหัวใจที่ทุกคนเคยมีเมื่อครั้งยังเป็นเด็ก ความคิดที่เรียบง่ายใสซื่อ นั่นคือความแข็งแกร่งของหัวใจบริสุทธิ์ ที่โซระเชื่อมั่นและไม่เคยสงสัย

อันเซม : เมื่อรู้สึกได้ถึงหัวใจที่อยู่ตรงนั้น หัวใจก็จะดำรงอยู่ แม้จะสูญเสียหัวใจนั้นไป มันก็อาจจะกลับมาเชื่อมโยงกันได้อีกครั้ง กล่าวถึงจุดนั้น เขาได้รู้สึก ยอมรับ และได้ช่วยหัวใจไว้มากมาย แล้วตอนนี้หัวใจมากมายที่หลับใหลอยู่ในหัวใจของโซระได้ตกลงสู่ความมืดมิด ถูกความมืดมิดช่วงชิงไป และหลับใหลในความมืดมิด หัวใจที่กระจายอยู่ในตัวโซระ ในการที่จะช่วยพวกเขานั้น เจ้าต้องทำเหมือนที่โซระเคยทำมาจนถึงตอนนี้ ก้าวไปข้างหน้าตามที่หัวใจเรียกเรื่องเพื่อจะทำให้มันลุล่วง ความคิดของเขาคือหนทางเดียวเท่านั้น หรือถ้าจะพูดให้ชัด นั่นคือสิ่งที่อยู่ในตัวพวกเขา

ริคุ : ผมเข้าใจแล้ว ผมจะจัดการ ขอบคุณมากครับ
อันเซม : ไม่เป็นไร ว่าแต่ทำไมเจ้ามาที่นี้เพื่ออะไร?
ริคุ : เอ่อ... ผมมาปลุกโซระ...
อันเซม : เขาตกสู่การหลับใหลอีกแล้วรึ?
ริคุ : ครับ... จะเอายังไงกับคนแบบนี้ดีล่ะ?
อันเซม : จริงสินะ

อันเซมและริคุหัวเราะร่วมกัน

อันเซม : โซระปลอดภัยดี
ริคุ : เหอ?

อันเซม : เขาไม่ได้อยู่ที่นี่ เจ้าได้ช่วยโซระที่ติดอยู่ในฝันร้ายเรียบร้อยแล้ว

ริคุ : อ่า? หมายถึงโซระที่ติดอยู่ในความมืดสีดำสินะครับ?

อันเซม : หลังจากนั้น เจ้าก็ได้มาที่นี่ แล้วก็ถูกถามคำถามสามข้อโดยหนุ่มสาวเหล่านั้น

อันเซม : นั่นคือขั้นสุดท้ายของการปลุก ตอนนี้โซระตื่นแล้ว ดังนั้นก็กลับได้แล้ว

ริคุ : จริงเหรอครับ ขอบคุณ

ริคุเรียก Kingdom Key ออกมา รูกุญแตปรากฏขึ้นบนฟากฟ้อา ริคุปลดล็อคแล้วบินเข้าไป

อันเซม : จริงด้วย ข้ายังไม่ได้ถามชื่อของเจ้าเลย

ริคุ : ...ริคุ...

ในการจะปลดล็อคฉากจบลับ นอกจากจะต้องเก็บคำว่า Secret Message Unlocked ให้ได้ครบแล้ว ยังต้องตอบคำถามทั้ง 3 ข้อให้ถูกต้อง และเก็บ Trophy มาให้พอด้วย โหมด proud เก็บ 5 ส่วนโหมด Normal เก็บ 7

ฉากคีย์เบลดมาสเตอร์ิริคุ

ริคุฟื้นขึ้นมาอีกครั้งในหอคอยปริศนา

มิคกี้ : ริคุ!

ริคุ : โซระ!

ด้านหลังริคุ มีโซระ โดนัลด์ กู๊ฟฟี่ ที่กำลังจิบชา กินเึค้ก และเคี้ยวขนมกันอยู่

โซระ : เฮ่ย โดนัลด์ ตะกละมากไปแล้วนะ!

โดนัลด์ : โซระ นายน่ะดื่มชาไปก็พอแล้ว!

กู๊ฟฟี่ : อะ เฮี้ยก! อร่อยจริงๆ!

ริคุ : เฮ่ย!

โซระหันมาในสภาพที่ยังใส่หน้ากากตัวตลก จมูกปลอม หนวดปลอมอยู่ ก่อนจะรีบเขวี้ยงทิ้งไป

โซระ : ริคุ........ ดีจังเลย ริคุ!

โซระพุ่งเข้าไปโผกอดริคุ

ริคุ : นั่นมันคำพูดของฉันต่างหาก... แล้วตอนนี้พวกนายก็กำลังปาร์ตี้กันสินะ?

โซระ : ดีใจจริงๆ เลย ริคุ!!

โซระกอดริคุอีกครั้ง

ริคุ : เอ่อ ช่างเถอะ ที่สำคัญกว่านั้น นายปลอดภัยดีใช่มั้ย?

โซระ : อื้อ ปลอดภัยดี ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ตอนที่ฉันหลับฝันไป ฉันได้ยินเสียงของนายตลอดเวลา ขอบใจนะริคุ ทุกคนก็เหมือนกัน ขอบคุณครับ!

ทุกคนยิ้มให้โซระ ส่วนเยนซิดก็เกาเคราอยู่

โซระ : อ๊ะใช่! แล้วการทดสอบเป็นมาสเตอร์ล่ะครับ!?

เยนซิด : อืม การที่พวกเจ้ากลับมาได้ทั้งคู่นั้นนับเป็นเรื่องที่น่าชื่นชม

เยนซิด : ก่อนอื่นเลย ข้ายินดีเป็นอย่างยิ่งที่พวกเจ้ารอดพ้นจากแผนของเซอานอร์ทจนกลับมาได้อย่างปลอดภัย แล้วข้าก็ชื่นชมในความเข้มแข็งของลีอา ข้าอยากให้พวกเจ้าให้อภัยสำหรับการทดสอบที่อันตรายเกินไป นั่นเป็นเพราะข้าประเมินกลยุทธของพวกมันผิดไป

เยนซิด : ความจริงมากมายได้ถูกเปิดเผยออกมา จากนี้ไป การต่อสู้กับความมืดอาจจะรุนแรงยิ่งขึ้นเรื่อยๆ เพื่อการนั้นเราจำเป็นต้องมีคีย์เบลดมาสเตอร์ผู้ทรงพลัง โซระและริคุ ชื่อนั้นเหมาะกับพวกเจ้าทั้งคู่ แต่มีเพียงริคุ ที่ในท้ายสุดแล้วก็สามารถปลดปล่อยรูกุญแจแห่งความมืดมิดได้อีกครั้ง และยังสามารถพาโซระกลับมาได้อย่างน่าชื่นชม ที่จะได้รับการตัดสินให้เป็นคีย์เบลดมาสเตอร์นับจากนี้

ริคุยืนอึ้งด้วยความตะลึง ขณะที่โซระเบิกตากว้าง

โซระ : สำเร็จแล้วนะ ริคุ!

โซระกระโดดเข้าไปจับไหล่ของริคุด้วยความยินดี

โซระ : ฉันรู้อยู่แล้วว่านายต้องทำได้ ริคุ! ฉันล่ะดีใจจริงๆ !
กู๊ฟฟี่ : โซระ นายทำหยั่งกะนายผ่านเองงั้นแหละ!
โดนัลด์ : ก็คิดอยู่ว่ามันยังเร็วเกินไปสำหรับโซระ
โซระ : เฮ่ย!
ริคุ : ฉัน.... เป็นคีย์เบลดมาสเตอร์...

ริคุหันไปมองโซระที่ส่งยิ้มและพยักหน้าให้ เช่นเดียวกับตัวประกอบทุกคน

มิคกี้ : ยินดีด้วยนะ ริคุ!
ริคุ : ขอบใจนะ มิคกี้ ขอบใจนะ ทุกคน
ลีอา : อื้อ แล้วเอาไว้เจอกันใหม่นะ
โซระ : อ๊ะ? แอ็คเซลเองก็เป็นคีย์เบลดมาสเตอร์ด้วยเหรอ?
ลีอา : อื้อ ฉันมาที่นี่ก็เพื่อเรียนรู้การใช้คีย์เบลดนั่นแหละ
โซระและริคุ : ว่าไงนะ!?

ลีอา : ตกใจอะไร! พวกแกนี่หยาบคายจริงเชียว! ฉันกะจะปรากฏตัวพร้อมกับคีย์เบลดอย่างเท่ๆ ซะหน่อย! แต่สุดท้ายฉันก็ยังเรียกมันออกมาไม่ได้ มันไม่ง่ายอย่างที่คิดไว้เลยนะ....

ลีอายื่นมือออกมาข้างหน้า แต่แล้วคีย์เบลดก็ปรากฏขึ้นจนทำให้เขาตกใจเอง

ลีอา : อ๊ะ
ตัวประกอบ : เฮ่ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!?

ฉากสิ่งสุดท้ายที่ต้องทำ

กู๊ฟฟี่ : นายจะไปจริงๆ เหรอ

โซระมองขึ้นไปบนฟ้า

โซระ : ฉันหลับไปใช่มั้ย? ถ้างั้น ฉันก็ยังต้องไปทำอะไรบางอย่าง
โดนัลด์ : ไปคนเดียวจะไหวเหรอ?
โซระ : อื้อ แล้วฉันจะกลับมา
มิคกี้ : ดูแลตัวเองดีๆ ล่ะ
ริคุ : อย่าฝืนละกัน

โซระหันไปส่งยิ้มให้ทุกคน แล้วบอกว่า "แล้วเจอกันนะ"

โซระเรียกคีย์เบลดขึ้นมา เปิดรูกุญแจบนฟ้า แล้วพุ่งเข้าไป

Secret Message ในตอนจบ แปลเป็นภาษาอังกฤษได้ว่า

The past will be reawakened as a new number
In never-before seen detail
Prepare yourself for the awakening of the next number

ฉากการขอบคุณ

โซระตื่นขึ้นมาอีกครั้งภายในเมืองเทรเวิร์ส

โซระ : อืมม... อย่างที่คิดไว้เลย โลกนี้ยังไม่ได้หายไป พวกมันจะยังอยู่มั้ยนะ?

โซระมองไปรอบๆ เมืองที่ว่างเปล่า จนรู้สึกท้อแท้ แต่แล้วเขาก็ได้ยินเสียงร้องจากด้านหลัง เมื่อหันกลับไปดูก็เจอวันดาเนียนที่พร้อมจะพุ่งเข้ามาหาเขา

โซระ : อยู่ที่นี่เอง!

แล้ววันดาเนียนก็โดดเข้ามาแทคเกิลใส่โซระ ทำให้เขาเซไปชนกับคุมะแพนด้าที่อยู่ด้านหลัง จากนั้นดรีมอีทเตอร์ตัวอื่นๆ ก็แห่กันมาล้อมโซระ

โซระ : ทุกๆ คน.... ขอบใจนะ ทุกๆ คน!

สรุปแล้ว... สิ่งสุดท้ายที่ต้องทำ ก็คือการมาขอบคุณดรีมอีทเตอร์... สมเป็นแกจริงๆ เลยเด็กเส้น...