ยาจัส AF01X

  • AF01X คือโลกคู่ขนานของ AF010 กล่าวอีกนัยหนึ่งคือโลกในยุค AF010 ได้ถูกแทนที่ด้วยโลกในยุค AF01X (ถ้ายึดตามเนื้อหาของเกมนี้ พอเปลี่ยนประวัติศาสตร์แล้ว โลกในยุค AF010 จะต้องหายไปแล้ว แต่เกมอนุญาตให้เราเข้าไปวิ่งเล่นในโลกดังกล่าวเพื่อทำอะไรต่อมิอะไรได้)
  • พาราด็อกซ์ทำให้สุริยคราสซึ่งควรเกิดใน AF500 มาเกิดใน AF010 ทว่าหลังจากพวกเซร่าห์แก้พาราด็อกซ์เรียบร้อยแล้ว พวกเธอจึงได้เดินทางมาถึงโลก AF01X ที่ไม่มีสุริยคราส
  • เซร่าห์บอกว่าในเมื่อไม่มีพาราด็อกซ์เกิดขึ้นในที่แห่งนี้แล้ว โฮปก็อาจจะไม่ได้มาที่นี่ในยุคนี้ แต่โนเอลบอกว่ายังไงที่นี่ก็มี OD อยู่ (Oracle Drive=ตำราพยากรณ์) ลำพังเจ้านี่ก็น่าจะพอดึงดูดโฮปให้มาที่นี่ได้แล้ว
  • เซร่าห์เข้าใจว่าอดีตส่งผลต่ออนาคต แต่เธอไม่เข้าใจที่ยูลบอกว่าการเปลี่ยนแปลงอนาคตจะส่งผลต่ออดีต โนเอลบอกว่าเขาเองก็ไม่เข้าใจ แต่บางทีโฮปกับอลิซซ่าอาจจะให้คำตอบได้ (อลิซซ่าจะอธิบายให้ฟังในท้ายตอนนี้)
  • พอเดินมาถึงทางเข้าเมืองภัธรา ยูลก็ออกมา ตอนแรกเซร่าห์คิดว่ายูลคนนี้ใช้เกทท่องกาลเวลามาจากยุคอื่น แต่ยูลบอกว่าไม่ใช่ (ยูลท่องกาลเวลาไม่ได้=ไม่ท่อง) โนเอลบอกยูลว่ายูลคนนี้คงไม่รู้จักเขาสินะ (โนเอลผิดหวังที่ไม่เจอยูลที่เป็นคนรักของเขาเสียที) แต่ยูลบอกว่าเธอรู้จักทั้งสองคน เพราะเธอได้มองไปใน timeline แล้วจับตาดูพวกเซร่าห์มาตลอด ที่ยูลมาที่นี่ก็เพื่อจะมาดูอะไรบางอย่างที่เธอรู้อยู่แล้วให้แน่ใจ (ตาของยูลเปล่งแสงเป็นสัญลักษณ์ของเอโทร) ซึ่งสิ่งที่เธอมาดูให้แน่ใจนั้นก็คือการที่เซร่าห์มีความสามารถในการมองอนาคตเหมือนกับเธอ แต่ยูลไม่ได้บอกเซร่าห์ตรงๆ เธอกลับบอกเป็นปริศนาว่าเซร่าห์กับฉันก็เหมือนกัน เซร่าห์เองก็สามารถชี้ทางให้กับคนอื่นได้ การที่ยูลไม่ได้พูดตรงๆ นี้ ทำให้เซร่าห์ไม่เข้าใจในสิ่งที่ยูลพูด
  • เซร่าห์สงสัยว่าโฮปจะรอพวกเธออยู่มั้ยนะ บางทีโฮปอาจจะลืมเรื่องที่เคยเจอกับพวกเขาในโลกคู่ขนานอีกใบหนึ่งไปแล้ว (ในทางทฤษฎี การที่เซร่าห์ไปเจอโฮปในโลก AF010 ย่อมไม่มีผลต่อความทรงจำของโฮปในโลก AF01X นี้... ดังนั้นโฮปย่อมไม่รู้อยู่แล้ว)
  • ยามบอกว่าวันนี้มีทีมวิจัยพาราด็อกซ์มารอที่ซากเมืองภัธรานี้ เขาจึงเชื่อว่าอาจจะมีอะไรออกมาจากเกทก็ได้ (ก็พวกเซร่าห์เนี่ยแหละ)
  • ที่จริงแล้วโฮปเป็นคนเรียกพวกนักวิจัยมาเอง แต่นักวิจัยมาถึงแล้วก็ไม่เจอพาราด็อกซ์ พวกเขาก็มึนว่ามันไม่เห็นมีอะไรน่าสนใจเลย แล้วโฮปจะเรียกพวกเขามาทำไม พวกเขายิ่งแปลกใจขึ้นไปอีกเมื่อโฮปเรียกอลิซซ่ามาด้วย แถมโฮปยังดูกังวลเป็นพิเศษ
  • พวกเซร่าห์ไปเจอโฮป ตอนที่โฮปกำลังคุยกับอลิซซ่าพอดี อลิซซ่าถามโฮปว่ากำลังรอใครอยู่? แต่โฮปบอกว่าเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่โฮปว่าคนที่เขารออยู่นั้น จะมาถึงที่นี่เร็วๆ นี้
  • เซร่าห์เข้าใจว่าในโลก AF01X ที่พาราด็อกซ์ถูกแก้ไขแล้ว สุริยคราสก็ไม่เคยเกิดขึ้นมาตั้งแต่แรก แน่นอนว่าไม่มีใครจำได้ว่าเธอกับโนเอลเคยมาเหยียบที่นี่แล้ว (เพราะไอ้ที่หล่อนเคยไปเหยียบนั่นมันโลกคู่ขนานอีักใบหนึ่ง) แต่ถึงกระนั้น โฮปกลับรอพวกเธออยู่ที่นี่.... มารออย่างไม่มีเหตุผล (การทำให้คนที่ไม่น่าจะจำกันได้ในทางทฤษฎี แต่ดันจำกันได้อย่างเลือนลางในทางปฏิบัตินั้น ถือเป็นมุกหากินที่โหลสุดๆ มุกหนึ่ง อย่างล่าสุดใน Type-0 ไนน์ที่น่าจะลืมคุราซาเมะไปแล้ว ก็เหตุการณ์ที่เขาชี้หน้าเคทแล้วต้องดึงมือกลับมา ด้วยความรู้สึกคุ้นๆ ว่าเขาเคยชอบทำแบบนี้ตอนเถียงกับใครสักคน...)
  • แน่นอนว่าความทรงจำของโฮปในโลกนี้ ไม่เกี่ยวโยงกับความทรงจำของโฮปในโลกก่อน ดังนั้นพอเจอโฮปในโลกนี้ เขาก็เข้ามาแสดงความคิดถึงอย่างซาบซึ้งที่ไม่ได้เจอกันมา 10 ปี... แบบที่เจ้าโฮปในโลกคู่ขนานเคยทำเปี๊ยบ พอพวกเซร่าห์อธิบายว่าความทรงจำของโฮปเปลี่ยนไปเพราะพวกเธอแก้พาราด็อกซ์ได้แล้ว โฮปก็เชื่ออย่างสนิทใจทันที
  • อธิบายอีกสักรอบ คำว่าพาราด็อกซ์ (Paradox) ในเกมนี้มีความหมายเฉพาะ ซึ่งแตกต่างจากพาราด็อกซ์โดยทั่วๆ ไป พาราด็อกซ์โดยทั่วไปนั้นหมายถึงความขัดแย้งของกาลเวลา ในแง่ที่ว่ามันไม่น่าจะอธิบายได้ ตัวอย่างเช่น การที่คนในอนาคตย้อนกลับมาฆ่าตัวเองในอดีต พอตัวเขาในอดีตตาย ตัวเขาในอนาคตก็ต้องหายไป แต่ถ้าตัวเขาในอนาคตหายไป ตัวเขาในอดีตก็ไม่น่าจะตาย... พอตัวเขาในอดีตไม่ตาย ตัวเขาในอนาคตก็อาจย้อนเวลากลับมาฆ่าเขาได้... มันก็เป็นตรรกะที่ขัดแย้งกันเอง /// ทว่าพาราด็อกซ์ในเกมนี้ คือการที่เวลาในอนาคตกับอดีตซ้อนทับกัน ดังนั้นถ้าเราไปจัดเวลาในอนาคตให้เป็นระเบียบ ดึงกระแสเวลาที่ไปทับกับช่วงเวลาอื่นให้กลับมาอยู่อย่างเป็นระเบียบ กล่าวคือเมื่อเราแก้พาราด็อกซ์ในอนาคตได้ พาราด็อกซ์ของอดีตที่เกี่ยวข้องก็จะหายไปด้วย นี่คือพาราด็อกซ์ของเกมนี้ และคือสิ่งที่ยูลพูดว่าการเปลี่ยนแปลงอนาคตจะทำให้อดีตเปลี่ยนตามไปด้วย (เดี๋ยวอลิซซ่าจะอธิบายทำนองเดียวกับสิ่งที่ผมสรุปไว้เองนี้อีกที)
  • กลับมาคราวนี้ โฮปจะโชว์ภาพจาก OD แบบชัดๆ ให้เห็นแล้ว (เพราะพาราด็อกซ์ของยุคนี้หายไป OD จึงสามารถแสดงภาพแห่งอนาคตได้ชัดโดยไม่มีพาราด็อกซ์รบกวน) เป็นภาพวาลฮัลล่าแบบชัด โฮปบอกว่าเขาไม่รู้ว่าที่แห่งนั้นคือที่ไหน แต่เป็นภาพในอนาคตยุคใดยุคหนึ่งแน่นอน ไลท์นิ่งยังคงมีชีวิตอยู่ในยุคนั้น แม้ว่าความทรงจำของพวกเขาจะจำได้ว่าไลท์นิ่งหายตัวไปหลังต่อสู้กับออร์ฟาน แต่เธอยังคงดำรงอยู่ในอนาคต เซร่าห์ได้ยินก็บอกว่าจะไปตามหา ซึ่งโฮปก็มั่นใจว่าเซร่าห์จะต้องหาไลท์นิ่งเจอแน่ เพราะเซร่าห์ยังสามารถท่องเวลามาจนเจอโฮปได้เลย แล้วโฮปก็ดีใจว่าในที่สุดงานวิจัยหลายปีของเขาก็เริ่มผลิดอกออกผลเสียที ทุกอย่างเริ่มต้นขึ้นจาก OD ที่ทีมงานของเขาขุดพบที่บริเวณซากเมืองภัธรานี้
  • โฮปบอกว่าหากการท่องกาลเวลา และมองอนาคตเป็นไปได้จริง การท่องเวลากลับไปแก้ไขอดีตก็ย่อมเป็นไปได้ เขาจึงวาดฝันอยากจะเปลี่ยนประวัติศาสตร์ ทำให้สิ่งต่างๆ ดีขึ้น ไม่เพียงพาไลท์นิ่ง วานิลล์ และแฟงก์กลับมา แต่เขาอยากจะพาแม่เขากลับมาด้วย
  • สักพัก OD ก็ฉายภาพไคอัสที่กำลังสู้กับไลท์นิ่งในวาลฮัลล่า ได้ทำให้โคคูนถล่มลงมา เสาค้ำแตกยับ อลิซซ่าถามว่าคำพยากรณ์นั้นถูกเขียนทับหรือไร? แต่โฮปบอกว่าไม่ใช่การเขียนทับ แต่สิ่งที่เห็นนี้อาจจะเป็นคำพยากรณ์ดั้งเดิม มันเพียงกลับไปเป็นอย่างที่มันเคยเป็น และนี่คงเป็นเหตุการณ์ต่อเนื่องจากเหตุการณ์ที่บันทึกไว้ครั้งแรก
  • โนเอลบอกว่าในอนาคต โคคูนได้ตกลงมาก่อนยุคที่เขาจะเกิดตั้งนานแล้ว หลังจากนั้นโลกก็พังพินาศ เซร่าห์สงสัยว่าไคอัสเป็นคนทำเหรอ? แต่โนเอลตอบว่าไม่ใช่ ไคอัสคงไม่ทำแบบนั้นหรอก (โนเอลยังคงเชื่อมั่นในตัวไำคอัสที่เขารู้จักว่าเป็นสุภาพบุรุษที่จะไม่ทำอะไรแบบนั้น) อลิซซ่าได้ยินก็เป็นกังวลแล้วรีบเข้าไปถามโนเอลด้วยสีหน้าตื่นตระหนกว่าโคคูนจะตกลงมาเมื่อไหร่? เร็วๆ นี้รึเปล่า? แต่พอโนเอลบอกว่าไม่ใช่ใน 200 ปีนี้แน่นอน อลิซซ่าถอนหายใจแล้วดูชิลๆ ขึ้นทันทีอย่างเห็นได้ชัด เธอบอกว่าอีกตั้งนานขนาดนั้น พวกเธอคงไม่ได้อยู่เห็นอยู่้แล้ว (แสดงว่าหล่อนไม่ได้เป็นห่วงลูกหลานในอนาคตเลยสินะ) ทว่าเซร่าห์บอกว่าพวกเธอคงไม่ได้เห็นก็จริง แต่คนอื่นๆ ล่ะ? เมื่อโคคูนตกสู่แกรนพัลส์ มันจะกลายเป็นหายนะครั้งใหญ่ จะมีผู้คนล้มตายมากมาย นั่นคืออนาคตที่ไม่ควรเกิดขึ้น เราเปลี่ยนแปลงอนาคตได้ เราสามารถยับยั้งการตกของโคคูน และทำให้โลกของโนเอลดีขึ้นได้
  • อลิซซ่าได้ยินแบบนั้นก็เข้ามาประชดว่าแล้วจะทำได้ยังไง? จะไปยุคนั้นแล้วแบกรับโคคูนเอาไว้เหรอ? มีเกทที่จะไปยังยุคนั้นแล้วเหรอ? แต่โฮปพูดขัดขึ้นเองว่าเราอาจไม่จำเป็นต้องไปยังยุคนั้นสถานที่นั้น อนาคตน่ะขึ้นอยู่กับสิ่งที่เราลงมือทำในปัจจุบันนี้ จริงอยู่ว่าโอกาสที่โคคูนจะตกลงมานั้นก็มี แต่เราสามารถเริ่มต้นป้องกันไม่ให้มันเกิดขึ้นได้นับตั้งแต่วันนี้ หรืออย่างน้อยที่สุด เราจะสามารถบรรเทาความเสียหายได้ หากเราเริ่มค้นคว้าหาทางตั้งแต่วันนี้ เรายังมีเวลาอีกนานกว่าโคคูนจะตกลงมา เราจะปกป้องดวงดาวและช่วยเหลือเหยื่อผู้เคราะห์ร้ายได้
  • โนเอลได้ยินก็บอกให้โฮปเอาเลย ส่วนเขาก็จะช่วยอีกทางด้วยการไปแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าในอนาคต ส่วนโฮปก็เริ่มแก้ไขต้นตอของปัญหาตั้งแต่ที่นี่ตอนนี้
  • ไลท์นิ่งที่มองเหตุการณ์นี้อยู่ก็รำพันคนเดียวว่า โฮปวาดฝันว่าจะเปลี่ยนแปลงอดีต (ช่วยวานิลล์ แฟงก์ ไลท์นิ่ง แม่) ภาระแห่งประวัติศาสตร์ได้ผลักดันใ้ห้เขาก้าวไปข้าวหน้า ทว่าบัดนี้เขาได้หันไปเผชิญหน้ากับอนาคตที่น่าหวาดกลัวยิ่งกว่าอดีต เซร่าห์.. เธอเองจะชื่อรึเปล่า? เธอเชื่ออดีตของเธอรึเปล่า?
  • โฮปบอกว่าเขาเข้าใจว่าวาลฮัลล่า เป็นที่รู้จักกันในนามโลกที่มองไม่เห็น เซร่าห์เลยบอกว่าไลท์นิ่งต้องการให้พวกเธอซ่อม timeline ให้กลับไปเป็นอย่างที่มันควรเป็น บางทีนี่คงเป็นเหตุผลที่พี่สาวประทานพลังในการท่องกาลเวลาและพลังในการควบคุมมอนสเตอร์มาให้ โฮปบอกว่าไลท์นิ่งคงจะทำอะไรไม่ได้จริงๆ แล้ว ดังนั้นเธอจึงหันมาพึ่งคนที่เธอจะไว้ใจได้ยิ่งกว่าใคร ซึ่งก็คือเซร่าห์ (และสโนว) นั่นเอง (ส่วนโนเอลนั่นโดนใช้มาส่งของและชี้นำเซร่าห์~)
  • โนเอลสงสัยว่าภาพที่ OD โชว์เป็นอนาคตที่แท้จริงเหรอ ที่สงสัยเพราะมันแตกต่างจากประวัติศาสตร์ที่เขารู้มา โฮปบอกว่าที่เป็นแบบนั้นคงเพราะประวัติศาสตร์ได้ถูกเขียนทับไป เรารู้ว่าพอเกิดพาราด็อกซ์ ภาพจาก OD ก็จะมัวๆ ไม่ชัดเจน ในทางเดียวกัน พอประวัติศาสตร์เปลี่ยน ความทรงจำของพวกเขาเองก็จะเละเทะบิดเบือนด้วย โนเอลได้ยินก็เห็นด้วย เขาบอกว่าบางทีเขาก็จำเรื่องสำคัญไม่ได้เหมือนกัน ราวกับว่าได้เกิดพาราด็อกซ์ขึ้นในหัวของเขา โฮปพูดต่อว่า OD นั้นได้บันทึกอนาคตที่แท้จริงไว้ แต่บางทีเมื่ออนาคตเปลี่ยนไป สิ่งบันทึกและความทรงจำ (การบันทึกลงวัตถุและการบันทึกลงสมองมนุษย์) ก็จะไม่เสถียร แต่นั่นแหละคือหลักฐานว่าประวัติศาสตร์สามารถแก้ไขได้จริง เชื่อมั่นในอนาคตเข้าไว้ เราจะสามารถพาคนที่รักกลับมารวมกันอีกครั้งได้แน่นอน
  • เซร่าห์บอกโนเอลว่าเธอเริ่ต้นเดินทางเพื่อตามหาพี่สาว แต่ตอนนี้เธอต้องการมากกว่านั้นแล้ว เธออยากปกป้องอนาคต โนเอลเองก็บอกว่าเขาเองก็รู้สึกเช่นนั้นเหมือนกัน
  • ถึงตอนนี้อลิซซ้ายังไม่อยากจะเชื่อว่าตัวเธอในตอนนี้ เป็นตัวเธอที่ความทรงจำได้เปลี่ยนไปแล้ว เซร่าห์ถือโอกาสนี้ถามอลิซซ่าว่าทำไมเมื่อเปลี่ยนแปลงอนาคตแล้วอดีตจะเปลี่ยนแปลงไปด้วย (ถามในสิ่งที่ยูลพูด) อลิซซ่าบอกว่าด้วยพาราด็อกซ์ อะไรก็เป็นไปได้ ตราบใดที่ยังมีคนในอนาคตมองกาลเวลา อดีตก็ไม่มีทางเกิดความมั่นคงได้ พาราด็อกซ์น่ะคือการพัวพันกันของกาลเวลา ความเป็นไปได้มากมายจึงถูกเก็บซ่อนเอาไว้ เมื่อผู้ที่เห็นอนาคตได้แก้ไขความขัดแย้งนั้น ประวัติศาสตร์ในอดีตที่เคยมีความเป็นไปได้มากมาย ก็จะพังทลายลงเหลือความเป็นไปได้เพียงหนึ่งเดียว กลายเป็น timeline เพียงเส้นเดียว โนเอลถามสรุปว่างั้นการแก้พาราด็อกซ์ในอนาคต ก็จะเป็นการ fix อดีตให้มันเป็นอย่างที่มันควรจะเป็นด้วยสินะ (fix ในที่นี้มีความหมายทั้งซ่อม และกำหนดให้ตายตัวแน่นอน) อลิซซ่าบอกว่าใช่แล้ว
  • อลิซซ่าพูดปิดท้ายว่า ในอีกแง่หนึ่ง เมื่อมีใครสักคนบิดเบือนอนาคต มิติกาลเวลาทั้งหมด ทั้งก่อนหน้าและหลังจากยุคนั้น ก็จะผิดเพี้ยนไป (ไม่ใช่ผิดเพี้ยนแค่หลังจากยุคที่โดนบิดเบือน) แล้วเซร่าห์ก็สงสัยว่าแรกเริ่มเดิมที ใครเป็นคนทำแบบนั้นกันนะ?

Comment

smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry หัวใจ   ขันน้ำ
smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry หัวใจ

Tweet