Final Fantasy Planet - #1 Source for FF&KH Info

ก่อนหน้านี้คุณ shinya เคยสรุปเนื้อหา Final Fantasy Type-0 ภาคนิยายเป็นภาษาไทยไว้แล้ว ซึ่งสามารถหาอ่านได้ตามลิงค์ด้านล่างนี้ต่อไปนี้ [คลิ๊ก] ส่วนบทความใน Entry ซีรียส์นี้จะเป็นการสรุปเนื้อหาแบบนิยายแบบตอนต่อตอน เหมาะสำหรับคนที่เคยอ่านสรุปเนื้อหาเวอร์ชั่นของคุณ shinya มาแล้ว และต้องการจะทราบรายละเอียดให้มากขึ้น

------------------------------------------------------------------------------------------------

นิยายนี้เกิดขึ้นในวัฏจักรก่อนหน้า วัฏจักรในภาคเกม 1 วัฏจักรด้วยกัน

แปลและสรุปเป็นภาษาอังกฤษโดย TheFlowerGirl
แปลและเรียบเรียงเป็นภาษาไทยโดย BoN

[ตอนที่ 1 : เอซและอิซานะ]
[กาพย์แห่งทหารผู้สูญนาม]

เรื่องราวเริ่มต้นเหมือนในภาคเกมคืออิซานะได้เข้าไปในเมืองที่ถูกเผาไหม้ ระหว่างทางเขาได้พบทหารเบียกโค 2 นาย เขาพยายามจะฆ่าพวกมันแต่โชคร้ายที่ถูกพวกมันคนหนึ่งทำให้ได้รับบาดเจ็บ ทว่าอิซานะก็ยังคงมุ่งหน้าต่อไป เพื่อรักษาสัญญาที่เขาให้ไว้กับเอซว่าจะเอาอุปกรณ์สื่อสารไปให้

ย้อนอดีตกลับไปสักเดือนก่อน หนึ่งในงานของอิซานะในช่วงเวลาแห่งสันตินั้น คือการล่าเจ้า Coreurl ซึ่งเป็นอันตรายต่อชาวเมือง หลังจากเสร็จงานเขาก็กลับไปยัง Peristylium เพื่อไปรายงานผลการปฏิบัติงาน แต่เขาก็พบว่าห้องบัญชาการกำลังอยู่ในความวุ่นวาย นายทหารระดับผู้บังคับบัญชาและเจ้าหน้าที่กำลังยุ่งอยู่กับรายงานที่กล่าวว่าทางเบียกโคกำลังพัฒนาอาวุธทางการทหารอยู่อย่างลับๆ และมีความเป็นไปได้สูงว่าพวกเขาจะเข้าสู่สงครามอย่างเต็มรูปแบบ ผู้บัญชาการนายหนึ่งได้ขัดการสนทนาระหว่างอิซานะกับเจ้าหน้าที่ และบอกให้เขาเตรียมตัวรับมือกับสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุด

หลังถูกไล่ออกมาแล้ว อิซานะก็นึกเสียใจกับความจริงที่ว่าเขาอายุเกิน 20 แล้ว และพลังเวทย์ของเขาก็ไม่กล้าแข็งเท่าพวกที่อายุต่ำกว่า 20 ไป เดิมทีแล้วเขาตั้งใจที่จะเป็นนักเรียนเตรียมอากิโตะให้ได้ แต่เขาก็ไม่ผ่านการทดสอบอันยากลำบาก จากนั้นเขาก็ตัดสินใจไปดูแลคอกโจโคโบะแทน เพราะยังไงซะเขาก็มาอยู่ใน Peristylium แล้ว

ตอนนั้นเองเขาได้พบเอซที่กำลังลูบหัวโจโคโบะอย่างสุภาพ พออิซานะถามเอซว่าชอบโจโคโบะเหรอ? เอซก็ถามกลับอย่างแข็งๆ และเย็นชาว่ามันแปลกรึไง? หลังจากเอซรู้ว่าอิซานะเองก็ชอบโจโคโบะเหมือนกัน เขาก็พูดจานุ่มนวลขึ้น และบอกว่าผู้คนมักมองว่าการที่เขาห่วงใยเครื่องมือทางการทหารแบบนี้ถือเป็นเรื่องแปลก อิซานะบอกว่าพวกเราน่าจะเป็นเพื่อนกันได้ แต่เอซกลับตอบกลับมาว่าพวกเขาพึ่งจะพบกันเท่านั้น อิซานะเลยบอกว่า “คนที่ชอบโจโคโบะไม่มีทางเป็นคนเลวได้หรอก” นั่นคือการพบกันครั้งแรกระหว่างเอซกับอิซานะ

หลังจากแนะนำตัวแล้วพวกเขาก็คุยกันสั้นๆ เกี่ยวกับอดีตของเอซ อิซานะบอกว่าเอซได้เป็นนักเรียนเตรียมอากิโตะมาตั้ง 10 ปีแล้ว แต่อิซานะกลับไม่เคยเห็นเอซมาก่อน เอซเลยบอกว่านี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้มายัง Peristylium ก่อนหน้านั้นเขาอยู่แต่สำนักงานข้างนอก อิซานะถามว่าเอซเป็นพวกมนุษย์ดัดแปลงรึเปล่า เอซก็ขำแล้วบอกว่าไม่ใช่แบบนั้น

หลังจากนั้นอิซานะก็บอกว่าเอซให้อารมณ์คล้ายกับน้องชายของเขา เขาบอกว่าน้องชายของเขาเป็นนักเรียนคลาส 2 เขาบอกว่าเขาไม่อยากให้น้องของเขาต้องยุ่งเกี่ยวกับสงคราม เพราะน้องเป็นคนใจดีเกินไป เอซเลยสงสัยว่าในบรรดานักเรียนเตรียมทหารคลาส 2 จะมีคนที่ “ใจดี” อยู่ด้วยรึ? อิซานะบอกว่าที่จริงแล้วเรื่องต่อสู้ควรจะปล่อยให้เป็นเรื่องของผู้ใหญ่ แต่มันก็คงเป็นไปไม่ได้ เพราะว่าในประเทศนี้ คนหนุ่มคนสาวต่างหากที่แข็งแกร่งกว่า เขาบอกว่าเขาเองก็อยากจะเป็นพี่ชายน่าภาคภูมิใจ

หลังจากวันนั้นมา เอซก็จะปรากฏตัวขึ้นที่คอกโจโคโบะเป็นครั้งคราว อิซานะพบว่าเอซมีความรู้ด้านเวทมนต์ การทหาร และสงครามที่กว้างขวาง แต่ความรู้ในด้านอื่นๆ นั้นกลับน้อยจนน่าตกใจ เมื่อเอซเปิดเผยว่าเขาอยู่ในคลาส 0 อิซานะก็นิ่งแปลกใจว่าคลาส 0 มันไม่มีมาร่วม 100 ปีแล้วนี่นา ซึ่งในขณะนั้นคลาส 0 จะสังกัดอยู่กับสำนักงานภายนอก และจะปรากฏตัวเมื่อสถานการณ์เรียกหาเท่านั้น การมีอยู่ของพวกเขาถือเป็นความลับสุดยอดของกองทัพ หลังจากนั้นเอซก็ขอให้อิซานะว่าเมื่อถึงเวลาแล้วก็ช่วยให้การสนับสนุนคลาส 0 ด้วย ทีแรกอิซานะก็ลังเลแต่สุดท้ายก็ตกลง

ในฐานะคนกลางที่ทำหน้าที่ติดต่อกับคลาส 0 อิซานะจึงได้ฝึกซ้อมอย่างทรหดร่วมกันกับเอซอยู่เรื่อยๆ เอซเปิดเผยว่าการ์ดของเขานั้นจะเติมเต็มตัวเองให้เต็มสำรับ 53 ใบโดยอัตโนมัติ อิซานะถามเอซว่าเหตุผลในการต่อสู้ของเอซคืออะไร เอซก็ตอบมาอย่างเรียบง่ายว่าเพราะมาเซอร์ขอให้เขาทำแบบนั้น เขาไม่หวาดกลัวต่อความตายและการลืมผู้ตาย เอซบอกว่าต่อให้เพื่อนของเขาตาย คริสตัลก็จะทำให้เขาลืมเรื่องเหล่านั้นอยู่ดี อิซานะจึงบอกเอซว่าหากเขาตายในสนามรบ ขอให้เอซอย่าได้หันกลับมามองเขา เพราะในสงครามน่ะไม่มีเวลามาทำอะไรแบบนั้นหรอก

กลับมายังปัจจุบัน ในวันแห่งชะตากรรม อิซานะได้พบกับอเรเซีย ซึ่งเธอบอกเขาว่ามีเพียงคลาส 0 เท่านั้นที่จะทำลายคริสตัลแจมเมอร์ได้ แล้วเธอก็ขอฝากอุปกรณ์สื่อสารไว้ให้กับอิซานะ ด้วยความที่เขาสามารถใช้เวทมนต์ได้ อิซานะจึงไม่มีปัญหากับการฝ่าทหารของเบียกโคไป

เช่นเดียวกับเหตุการณ์ในเกม โจโคโบะนามจิจิริได้มาช่วยเขา และเขาก็ขึ้นขี่มันไป ระหว่างนั้นอิซานะก็นึกถึงอดีตตอนที่หมู่บ้านของเขาถูกทำลายโดยพวกเบียกโค ตอนนั้นเขาอายุเพียงแค่ 13 ปี แต่ก็พอจะปกป้องมาคิน่ากับเรมเอาไว้ได้ ภายหลังมีคนมารับเรมไปเลี้ยง ส่วนตัวเขานั้นพออายุ 15 ปีก็เข้ารับการทดสอบเป็นนักเรียนเตรียมอากิโตะ แต่เขาก็ไม่ผ่าน

ขณะที่สติของเขาเลือนรางลงเรื่อยๆ เขาก็พลัดตกจากหลังของจิจิริ แล้วทหารเบียกโค 5-6 นายก็กรูกันเข้ามาหาเขา อิซานะตะโกนเรียกชื่อเอซ แล้วเอซ ควีน และไนน์ ก็ปรากฏตัวขึ้นมาช่วยเขาไว้ ทำให้อิซานะสามารถส่งมอบอุปกรณ์สื่อสารให้เอซได้สำเร็จ

เพื่อที่จะทำตามสัญญาที่เคยให้ไว้กับอิซานะที่กำลังจะตายให้เป็นจริง เอซจึงหันหลังให้กับอิซานะ แต่สุดท้ายเขาก็ต้องหันกลับมามองอยู่ดี พอเห็นสีหน้าที่เป็นทุกข์ของเอซแล้ว ท้ายที่สุดอิซานะก็เข้าใจว่าเอซไม่ได้เย็นชาอย่างที่เขาคิด ด้วยความดีใจ อิซานะก็สามารถตายตาหลับ เขาสั่งเสียเอซว่า “อย่าหันกลับมา... ก้าวไปข้างหน้า จับตาดูศัตรูที่อยู่ทางโน้น แล้วสักวันหนึ่ง กำราบเบียกโคและช่วยประเทศนี้ด้วย”

ที่มา : FXN