นิยายนี้เกิดขึ้นในวัฏจักรก่อนหน้า วัฏจักรในภาคเกม 1 วัฏจักรด้วยกัน

แปลและสรุปเป็นภาษาอังกฤษโดย TheFlowerGirl
แปลและเรียบเรียงเป็นภาษาไทยโดย BoN

[ตอนที่ 4 : ไนน์กับไซส์]
[ความกลัวที่อยู่เหนือความเร็วเสียง]

ศึกแห่งป้อมโทโกเรธจบลงด้วยชัยชนะของความร่วมมือระหว่างสุซาขุและโซวริว ทว่าตัวป้อมเองก็ถูกทำลายจนราบไปในการต่อสู้ระหว่างลูซิประเภท A

หนึ่งสัปดาห์หลังจากศึกครั้งนั้น ไนน์ ควีน และเอซ กำลังนั่งคุยกันถึงเรื่องของสงครามภายในห้องเรียนของคลาส 0 ไนน์กำลังพูดอวดอ้างอย่างลำพองใจว่าพวกเขาจะพิชิตเบียกโคได้แน่ ทว่าไซส์ก็ขัดขึ้นเตือนไนน์ว่าฝ่ายเบียกโคนั้นมีกองกำลังที่เหนือกว่า ไปๆ มาๆ ทั้งสองก็ทะเลาะกัน ไซส์ก็บอกว่าทรมานจริงๆ ที่มีพวกพ้องแบบนี้ แม้ว่าจะทุกคนจะอยู่ในคลาสเดียวกัน แต่เธอก็ไม่อาจเชื่อใจได้หมดทุกคน โดยเฉพาะเจ้าเด็กใหม่อย่างมาคิน่าและเรม มาคิน่าได้ยินแบบนี้เข้าไปก็ช็อค ส่วนเรมก็ขอโทษอย่างตะกุกตะกัก ด้านไซส์ก็พูดต่อไปว่าพวกทั้งสองกลายเป็นตัวถ่วงในการต่อสู้ เธอคงฆ่าทั้งสองก่อนจะจัดการกับคนที่เหลือ พอถึงตรงนี้ควีนบอกว่าตั้งแต่สมัยที่อยู่ในสำนักงานข้างนอกแล้ว ความสัมพันธ์ระหว่างไนน์กับไซส์ก็เหมือนหมากับแมว ซึ่งนั่นเป็นเรื่องที่ควีนเป็นห่วงมากที่สุด ส่วนเอซที่ชินกับเรื่องแบบนี้แล้วก็เพียงยักไหล่อย่างไม่สะทกสะท้าน

ภารกิจถัดไปมาถึงในอีกหนึ่งสัปดาห์ให้หลัง คุราซาเมะเอารูปของกาเบรียล เจ้าหุ่นรบของคาโทรออกมาให้ทุกคนดู เขาอธิบายว่าหุ่นพวกนี้มีความอันตรายมาก และภารกิจของพวกเขาในครั้งนี้ก็คือการทำลายเจ้าหุ่นเหล่านี้ที่อยู่ในโรงงานของเบียกโค โดยกลุ่มหลักจะประกอบไปด้วย เอซ ควีน คิง เซเว่น ซิงค์ เทรย์ เคท และเอธ ซึ่งจะไปโจมตีโรงงาน ส่วนที่เหลือจะแบ่งเป็น 3 กลุ่ม กลุ่มละ 2 คน จะไปโจมตีโรงงานอื่นเพื่อดึงความสนใจ โดยมาคิน่าไปกับเรม แจ็คกับดิวซ์ ไนน์กับไซส์ แม้ไนน์จะคัดค้านแต่ก็ไม่เป็นผล

หลังอธิบายภารกิจจบ ดิวซ์ก็เข้ามาบอกไนน์ว่าให้ยอมๆ ไซส์หน่อย เพราะไซส์ไม่ใช่คนเลว แม้ว่าเธอจะเป็นคนที่หยาบกระด้างอยู่บ้างก็ตาม

ไนน์กับไซส์ไปยังโรงเก็บหุ่นที่มีหุ่นโคลอสซัสเรียงรายอยู่เต็มไปหมด ไนน์เริ่มเปิดฉากโจมตีอย่างบุ่มบ่าม ทำให้สัญญาณเตือนภัยดังขึ้น ทำให้ทั้งสองต้องยืนหลังพิงกัน ต่อสู้กับทหารฝ่ายเบียกโคเพื่อถ่วงเวลาให้กับพวกกลุ่มหลัก ซึ่งระหว่างสู้ไซส์ก็สามารถใช้เวทย์ไฟเผาโรงเก็บโคลอสซัสได้

หลังโค่นศัตรูคนสุดท้ายลงได้ ไนน์ก็บอกว่าตั้งแต่สงครามเริ่มต้นขึ้น ไซส์ก็กลายเป็นคนที่ฉุนเฉียวง่าย ไซส์พูดตอบด้วยท่าทีที่ผ่อนคลายว่าเธอไม่เคยพูดถึงอดีตของเธอมาก่อน โดยเฉพาะกับไนน์

ไซส์เล่าให้ฟังว่าเธอถูกแม่ทิ้งตั้งแต่ตอนที่เธออายุ 7 ขวบ ส่วนพ่อนั้นตั้งแต่จำความได้ก็ไม่เคยเห็นมาก่อน ภายในเมืองพามิโดร่า ที่ถูกลบออกจากแผนที่ไปแล้ว เธอเติบโตขึ้นมากับแก็งลักขโมย แต่พอพวกเขาถูกทหารเบียกโคจับได้ แก็งก็หักหลังเธอ พวกทหารเบียกโคอยากจะเค้นให้ไซส์พูดออกมาว่าเพื่อนของเธออยู่ไหน ก็เลยเอาไซส์ไปปล่อยไว้ท่ามกลางหิมะ จนไซส์สลบไป หลังจากนั้นพอเธอฟื้นมาอเรเซียก็มาช่วยรับเธอไปเลี้ยงไว้ ตอนนั้นอเรเซียได้เอาซุปอุ่นๆ ที่แสนอร่อยมาให้ จากนั้นเป็นต้นมาไซส์ก็ตั้งใจว่าจะจงรักภักดีกับอเรเซียคนนี้

จังหวะนั้นเอง กระสุนของสไนเปอร์ก็ยิงมาทะลุขาของไนน์ พวกเขามองหาสไนเปอร์แต่ก็ไม่พบ ไนน์จึงใช้หอกของเขาขุดหลุม แล้วดึงไซส์ลงไปเพื่อหลบให้พ้นลำกล้องของสไนเปอร์ แต่ถ้าอยู่ที่นี่ต่อสไนเปอร์ก็อาจเรียกศัตรูให้มารุมล้อมได้ ทั้งสองจึงตัดสินใจวิ่งไปในทิศที่กระสุนพุ่งมา แล้วพยายามหลบกระสุนที่แล่นเข้ามาเสีย ระหว่างที่กำลังวิ่ง ไนน์ก็นึกถึงอดีตของเขา สิ่งที่เขาจดจำได้มีเพียงห่ากระสุน กับชายที่บอกให้เขารีบหนีไปเท่านั้น

ขณะที่ทั้งสองหนีจนใกล้ถึงที่หมายแล้ว ไซส์ก็ถูกยิงเข้าที่ขา ตอนนั้นไนน์หันหลังให้ไซส์ ไซส์ก็ตะโกนบอกให้ไนน์รีบวิ่งต่อไปซะ ทว่าไนน์กลับขุดหลุมแล้วดึงไซส์ลงไปในหลุม ปรากฏว่าไซส์ถูกยิงเข้าที่ท้อง แล้วเธอก็หมดสติไป ส่วนไนน์ก็ออกไปจัดการงานของเขาให้เสร็จ

เมื่อไซส์ตื่นขึ้น เธอก็พบว่าตัวเองอยู่บนเตียงนอนภายในหมู่บ้านใกล้ขอบชายแดน ไนน์ได้พยายามใช้เวทย์เคอัลรักษาแผลของไซส์ แต่เขาก็ยอมรับว่าตัวเขาใช้เวทมนต์ไม่เก่งสักเท่าไหร่ จึงบอกว่าไว้ให้อเรเซียรักษาต่อละกัน จากนั้นชาวโซวริวก็ปรากฏตัวขึ้น แล้วเอาสารจากราชินีอันโดเรียมาบอกถึงเรื่องประกาศหยุดยิง ด้วยความเดือดดาลและสับสน ทั้งสองจึงตัดสินใจออกไปรวมกลุ่มกับคนอื่นๆ

Comment

smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry หัวใจ   ขันน้ำ
smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry หัวใจ

Tweet