เก็บตกรายละเอียดจาก Final Fantasy XIII-2 [5]
posted on 12 Aug 2012 01:47 by ffplanet in Fabula-Nova-Crystallis, Final-Fantasy-XIII-2ยาจัส AF01X (ต่อ)
- หลังคุยกับโฮปจบแล้ว เราก็จะเข้าไปในเขตหวงห้ามได้ ซึ่งนี่คือเขตที่เขาพบ OD นั่นเอง
- มีบันทึกเรื่องเวทย์ นักเวทย์มากมายถูกพบในซากเมืองภัธรา แล้วยังมีเรื่องมนต์อัญเชิญที่เป็นศาสตร์ต้องห้าม เพราะจะบั่นทอนอายุขัยของผู้อัญเชิญ พวกนักวิจัยบอกว่าคนในอดีตคงมีชีวิตอยู่ด้วยความหวาดกลัว แต่พวกเขาก็จะเคารพศรัทธาคนที่มีพลังเช่นว่านั้น (ในโลก FFXIII พวกมนต์อสูรก็มาจากโลกที่มองไม่เห็น พอเรียกมาแล้วก็จะบั่นทอนอายุขัย ซึ่งคล้ายกับ Type-0 ที่กล่าวว่ามนต์อสูรนั้นมาจากโลกที่มองไม่เห็นเหมือนกัน แล้วการจะเชิญพวกมันมาได้นั้น ก็ต้องแลกด้วยชีวิตของผู้อัญเชิญ ซึ่งก็เดาได้ว่าเมื่อผู้อัญเชิญสละชีวิต ประตูวิญญาณก็จะเปิดออก อสูรก็จะใช้จังหวะนั้นข้ามจากโลกที่มองไม่เห็น มายังโลกที่มองเห็น)
- นักวิจัยบอกว่า หากพาราด็อกซ์เคยเกิดที่นี่มาก่อน แต่ถูกแก้ไขไปแล้ว มันจะเหมือนกับว่าไม่เคยมีอะไรแบบนั้นเกิดขึ้นมาก่อนเลยมั้ย? คนเราก็ลืมอดีตกันง่ายอยู่แล้วด้วย แต่ถึงกระนั้น แม้ว่าพาราด็อกซ์จะหายไปแล้ว แต่เหมือนยังมีคนบางส่วนที่จดจำเรื่องราวก่อนที่ความทรงจำจะเปลี่ยนไปได้อยู่
- ดันแคน (Duncan) เล่าเรื่องตำนานให้ฟังว่าสมัยก่อนเคยมีสตรีคนหนึ่ง (ชื่อกอร์กีรา=Gorgyra) ที่บูชาโหรแห่งภัธรา เธอฝึกฝนอุทิศตัวจนได้กลายมาเป็นผู้พิทักษ์โหร แต่พอเกิดสงครามกลางเมืองขึ้น หญิงสาวผู้นั้นก็ถูกศัตรูหลอก แล้วเธอก็ได้หักหลังคนที่เธอตั้งใจจะปกป้อง เกือบทำให้โหรถูกฆ่า เธอได้กลายเป็นกบฎ ต้องโทษร้ายแรง แต่ด้วยความที่โหรผู้นั้นรักผู้พิทักษ์ดุจน้องสาว จึงยกโทษให้ แต่ผู้ทักษ์คนนั้นก็ไม่ให้อภัยตนเอง จึงไปขอให้ฟัลซิสาปเธอให้กลายเป็น Cie'th ฟัลซิก็จัดให้ ทำให้เธอสูญเสียสัมผัสทั้ง 5 จมสู่ความมืดมิด ได้แต่กรีดร้องด้วยความเจ็บปวด ร่ำร้องเป็นเสียงคำสาปแห่งความตาย รอคอยวันเวลาที่จะมีใครมาสังหารเพื่อปลดปล่อยวิญญาณของเธอจากความทนทุกข์ ระหว่างนั้นเธอก็ถูกบังคับให้ร่อนเร่อยู่ในหุบเขายาจัสไปชั่วนิรันดร์
- นักวิจัยบางส่วนคิดว่าอลิซซ่าใช้สเน่ห์ไต่มาจนได้รับตำแหน่ง ที่โฮปกับอลิซซ่าเข้าใจกันดี อาจะเป็นเพราะพวกเขาเคยเป็นเหยื่อจากเหตุการณ์ Purge เหมือนกัน มาจากเมืองพาลัมโพลัมเช่นกัน วันเดียวกัน แต่พวกเขาพึ่งมาเจอกันในอเคเดเมีย อเคเดเมียเองก็มีส่วนในการก่อตั้งรัฐบาล ต่อไปโฮปอาจต้องไปทำงานการเมืองแทนงานวิทยาศาสตร์ก็เป็นได้
- มีนักวิทยาศาสตร์ที่คอยสำรวจซากเมืองคนหนึ่ง พึ่งสูญเสียพี่ชายไปไม่นาน จะชอบพูดอะไรแปลกๆ ออกมา เช่น ไม่ว่าภาวนาสักเพียงไร เราก็พาคนที่ตายไปแล้วกลับคืนมาไม่ได้ เราจึงต้องสร้างโลกที่เป็นอยู่ให้ดีขึ้น เพื่อทำให้พวกเขาภูมิใจ, การจมปลักอดีตไม่ได้ช่วยอะไรใคร เราจำเป็นต้องสร้างอนาคตใหม่ที่สดใสขึ้นมาให้ได้ และอเคเดเมียจะช่วยเอง
- นักวิจัยมาร์ล็อคซ์ (Marlox) ซุ่มซ่ามปล่อยให้มอนสเตอร์มาทำลาย Stone Tablet ที่ทีมวิจัยของเขากำลังถอดรหัสอยู่ มันแตกเป็นเสี่ยงๆ ไปแล้ว พวกเซร่าห์จึงต้องไปหาแบบที่ยังไม่แตกมาให้ ซึ่งก็หาได้จากโลก AF010 ยุคก่อนที่ประวัติศาสตร์จะเปลี่ยนไปนั่นเอง พอเอามาให้เขาได้แล้ว เขาจะบอกว่าจากข้อความที่ถอดรหัสมาได้ก่อนหน้านี้ พบว่าชาวโคคูนกับพัลส์มาจากบรรพบุรุษเดียวกัน มีสายเลือดเดียวกัน แล้วคนบนพัลส์ก็พูดภาษาที่ใกล้เคียงกับภาษาของชาวโคคูน ในที่สุดก็พบชิ้นส่วนสำคัญที่จะไขปริศนาที่มาที่ไปของชาวโคคูน เขาจะเอาไปถอดรหัสต่อว่าข้อความใน Stone Tablet นั้นเขียนว่าอะไร
- นักวิจัยเลสเตอร์ (Lester) บอกว่าเมื่อคืนมีคนเห็นดาวตก 3 ดวงตกลงมา มันอาจจะไหม้ไปกับชั้นบรรยากาศแล้วก็ได้ แต่ถ้าเราเจอดาวตกที่ว่านั้นก็บอกเขาด้วย ดาวตกทั้ง 3 ดวงนั้นมีสีที่ต่างกัน มันฟังดูเป็นปริศนาใช่มั้ยล่ะ? พอเราไปหาดาวตกทั้ง 3 มาให้เรียบร้อย เลสเตอร์จะเล่าให้ฟังว่าสมัยก่อนโหรแห่งภัธราเคยส่งคำอธิษฐาน 3 อย่างไปกับฟากฟ้ายามราตรี และได้ทำนายไว้ว่าคำอธิษฐานทั้ง 3 อย่างนั้นจะกลายเป็นดวงดาวที่จะตกลงมาสู่โลกในภายหลัง สีของดาวทั้ง 3 ดวงนั้นถูกระบุไว้ในคำทำนายแล้ว ซึ่งสีนั้นก็ตรงกับสีของดาวตกที่เราเก็บมาพอดี คนโบราณเชื่อกันว่าคำอธิษฐานเหล่านั้นมีอิทธิฤทธิ์ในการปกป้องคุ้มครอง บางทีมันอาจจะเป็นของขวัญที่โหรในอดีตอยากจะให้กับพวกเซร่าห์ก็เป็นได้
- นักวิจัยอีกคนอธิบายเรื่องคำพูดของยูล (แบบเดียวกับที่อลิซซ่าพูดไว้) ว่าเมื่ออนาคตถูกกำหนดตายตัว อดีตที่เชื่อมไปยังอนาคตนั้น ก็จะกลายเป็นประวัติศาสตร์ที่แท้จริง
- ก่อนจะออกจากยุคนี้ เซร่าห์คิดถึงไลท์นิ่งว่า ต้องขอบคุณโฮปที่ทำให้เธอได้เห็นแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์เสียที โฮปบอกว่าถ้าเราแก้พาราด็อกซ์ได้ก็จะปกป้องอนาคต ขณะเดียวกันในวิถีของเขา ในยุคของเขา โฮปเองก็กำลังพยายามเพื่อเป้าหมายเดียวกัน พวกเราจะช่วยกันปกป้องโคคูนเอาไว้ และถ้าเราำทำได้ ฉันรู้ว่าฉันจะพาพี่กลับบ้านได้ ฉันเชื่ออย่างนั้นสุดใจ
- เมื่อเซร่าห์กับโนเอลเข้าเกทไป ภาพก็ฉายให้เห็นยูลกับไคอัสในยุคนั้นที่จับตาดูทั้งสองอยู่ ทว่าจู่ๆ อยู่ก็ทรุดล้มลงไป แล้วก็สิ้นใจอีกครั้ง ไคอัสเสียใจแล้วก็ได้แต่ถามต่อโชคชะตาว่าเขาต้องทนเห็นภาพแบบนี้อีกกี่ครั้งกัน...? แล้วไคอัสก็อุ้มร่างของยูลไป