--------------------------------------------
จุดกำเนิดสงครามระหว่างหกเทพ
--------------------------------------------
 
เทพทั้งหกปกปักรักษาดวงดาวแห่งนี้มานมนาน ต่างคนต่างมีความคิดของตนเอง แต่มีจุดประสงค์ร่วมกัน เทพนั้นปกป้องสิ่งมีชีวิตทั้งหมดบนโลกเบื้องล่าง รวมถึงมนุษย์ซึ่งสร้างขึ้นตามรูปลักษณ์ของเทพด้วย มนุษย์เหล่านั้นเป็นสิ่งมีชีวิตที่อ่อนแอ มีชีวิตอันเปราะบาง ยึดติดกับความโง่เง่า 
 
เทพหิมะ มองไม่เห็นความหวังจากมวลมนุษย์ และมองว่าการคาดหวังอะไรจากมนุษย์ มันไม่ต่างอะไรกับเอาหิมะไปไว้ท่ามกลางแสงแดด
 
ทว่าอัคคีเทพกลับชื่นชมความมุ่งมั่นของมนุษย์ จึงได้มอบเปลวไฟให้ชาวโลก ทำให้มนุษย์เริ่มรุ่งเรืองมีอารยธรรมขึ้นมา
 
ความเมตตาของอัคคีเทพ เป็นที่ประทับใจของเทพหิมะ เธอจึงเริ่มให้ความเคารพมนุษย์ขึ้นมาบ้าง และทั้งสองเทพก็ต่างรักและชื่นชมมนุษย์
 
แต่แล้วพวกมนุษย์บางส่วนก็เริ่มโอหังขึ้นมา ชาวโซลไฮม์เริ่มปฏิเสธเทพที่พวกเขาเคยบูชา เทพที่ให้พรพวกเขา ความเนรคุณของมนุษย์สร้างความเดือดดาลให้แก่อัคคีเทพ ทำให้เขาอยากเผาผลาญอารยธรรมมนุษย์ทั้งหมดที่เคยช่วยสร้างขึ้นมา
 
ทว่าหกเทพนั้นได้เคยสาบานที่จะปกป้องดวงดาวและสิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่ให้ปลอดภัย จากทั้งกันและกันด้วย
 
กระทั่งเมื่อชาวโซลไฮม์ปัดเป่าไฟที่อัคคีเทพเคยมอบให้ ให้ดับไป ไฟแห่งสงครามก็เริ่มต้นขึ้น แม้จะมีเทพที่ขอร้องให้รักษาสันติสุขเอาไว้ แต่ก็ไม่มีใครฟัง การต่อสู้จึงดำเนินต่อไป
 
เมื่อสงครามยุติลง โลกของมนุษย์ก็พินาศ เกิดแผลเป็นที่จะคงอยู่ไปชั่วนิรันดร์ (คงหมายถึงรอยแผ่นดินแยกจากการปะทะกัน) ส่วนหกเทพที่เหน็ดเหนื่อยจากสงครามก็เข้าสู่การหลับใหล
 
เรื่องราวในอดีตนี้ ได้ถูกส่งมอบให้ราชาแห่งราชา ซึ่งจะต้องอยู่เฝ้าดูบทสรุปของเรื่องราวนี้

 

 

ภายหลังสงคราม ขณะที่หกเทพหลับใหล มนุษย์คนหนึ่งได้ค้นพบร่างของอัคคีเทพและพยายามจะพรากอิฟรีทไปจากแสงสว่าง (ทำให้จิตใจตกสู่ความมืดนั่นแหละ)
 
สลับมาที่เทพหิมะ รู้สึกได้ว่าอัคคีเทพกำลังอยู่ในอันตราย จึงมุ่งเข้าไปช่วยเหลือ แต่ก็ต้องปะทะกับกองกำลังของนิฟไฮม์ และพ่ายแพ้ไป กองกำลังนั้นเป็นความมืด ความมืดที่อีกไม่นานจะกลืนกินหกเทพและดาวดวงนี้ บัดนี้ชะตากรรมของดวงดาวจึงไม่ได้อยู่ในมือของเทพแล้ว แต่อยู่บนไหล่ของผู้ถูกเลือก ที่จะปลดปล่อยโลกนี้จากความมืดมิด
 
วันที่น็อคติสเกิดมา ลูน่าได้พบกับทูตสวรรค์ (เจนเทียน่าเนี่ยแหละ) และได้ทราบว่าตนถูกลิขิตว่าจะต้องร่วมมือกับน็อคติสนำพาแสงสว่างกลับคืนมา
 
เจนเทียน่าประทับใจในความแน่วแน่และความมีเมตตาของลูน่า จึงกลับมามีศรัทธาในมนุษย์อีกครั้ง (!?)
 
--------------------------------------------
คำสัญญาจากเจนเทียน่า
--------------------------------------------
 
ตอนที่ลูน่าหนีตายจากอินซอมเนีย กับมาเทเนแบรได้ เธอร้องไห้จนเจนเทียน่าเข้ามาถามว่ามีเรื่องอะไร? ลูน่าขอโทษที่ลืมตัว ทั้งที่เคยสาบานแล้วว่าจะไม่ร้องไห้ให้ใครต่อใครเห็น
 
เจนเทียน่าบอกว่าคนอื่นไม่เห็นต้องปิดบังความเศร้าเลย แล้วลูน่าต่างจากคนอื่นตรงไหน?
 
ลูน่าบอกว่าไม่ต่าง เธอก็แค่อยากจะอยู่กับคนที่เธอรัก แต่ถึงจะต้องการ ทว่ามันไม่อาจเป็นเช่นนั้นได้
 
เจนเทียน่าได้ฟังความในใจของลูน่าแล้ว และบอกว่าความรักนี้จะไม่มีวันหายไปไหน ในไม่ช้า ความรู้สึกของเธอนี้จะส่งถึงราชาแน่นอน และหากว่าลูน่าไม่มีโอกาสได้พูดเองกับปาก เหล่าทูตสวรรค์ก็จะจัดการให้ ความชื่นชอบจากทวยเทพและความรักจากลูน่าจะอยู่กับราชาตลอดไป
 
เจนเทียน่าดึงมือของลูน่ามาจับเอาไว้ และขอสัญญา
 
ลูน่าบอกว่าเธอไม่คู่ควรกับความกรุณาของเจนเทียน่าเลย.... แต่ก็ ขอบคุณค่ะ
 
นั่นจึงเป็นที่มาของน้ำตาที่เจนเทียน่า หลั่งออกมา
 
ดังนั้น เจนเทียน่าถึงมาเล่าความในใจของลูน่าให้น็อคติสฟัง และมอบตรีศูลให้นั่นเอง